Nazal provokasyon testleri

Özet

Nazal provokasyon testleri nazal patofizyolojilerin tespitinde, farmakolojik ve klinik araştırmalarda sıklıkla kullanılmaktadır. Spesifik (allerjenler) ve nonspesifik (histamin ya da metakolin) maddeler ile yapılan nazal provokasyonlar, klinik araştırmalarda kullanılmasının yanında allerjik rinitin klinik hikaye, deri testleri ve spesifik IgE ile tam olarak tanısının konulamadığı durumlarda tanının kesinleştirilmesinde, yapılan tedavinin etkinliğini ve tedaviyi sonlandırma kararı almada da kullanılır. Peak nazal inspiratuar flow (PNİF), rinomanometri (RMM), rinostereometri (RSM) ve akustik rinometri (AR) yöntemleri provokasyon sonucu oluşan burun tıkanıklığının değerlendirilmesinde kullanılan ölçüm yöntemleridir. NP cevabının değerlendirilmesinde bugüne kadar birçok farklı metod denenmiş olup standart bir teknik yoktur.

Abstract

Nasal provocation tests have been used frequently in the study of nasal pathophysiology, and for the pharmacologic and clinical investigations. Apart from their relevance to clinical research trials, nasal provocation with spesific (allergens) and nonspesific (histamine or methacholine) materials are often decisive in the diagnosis of alllergic rhinitis when clinical history, skin prick tests and spesific IgE may not completely establish the diagnosis and also used for determining the efficiency of the treatment and for taking a decision to terminate the therapy. Peak nasal inspiratory flow (PNIF), rhinomanometry (RMM), rhinostereometry (RSM) and acoustic rhinometry (AR) are the measuring methods for the assessment of the nasal obstruction after the nasal provocation. Several different methods have been applied for assessment of responses to nasal challenge but there has been no standardization of techniques.