Dergiler / Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 15 - Sayı: 1

ÖĞRETMEN ADAYLARININ AKADEMİK SAHTEKARLIK EĞİLİMLERİNDE ÖZYETERLİK VE AKADEMİK KONTROL

THE ROLE OF SELF-EFFICACY AND ACADEMIC LOCUS OF CONTROL ON PRESERVICE TEACHERS’ ACADEMIC INTEGRITY TENDENCIES

Sayfa
1–22
DOI
—

Özet

Bu çalışmada öğretmen adaylarının akademik sahtekarlık eğilimleri ile genel özyeterlik düzeyleri ve akademik kontrol odağı yönelimlerinin ilişkisine odaklanılmıştır. Araştırmaya, 222 kadın (% 79,6) ve 57 erkek (% 20,4) olmak üzere 279 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırma kapsamında Eminoğlu (2008) tarafından geliştirilen 'Akademik Sahtekarlık Eğilim Ölçeği', Sherer ve Adams (1983) tarafından geliştirilip Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından uyarlanan 'Genel Özyeterlik Ölçeği' ile Akın (2007) tarafından geliştirilen 'Akademik Kontrol Odağı Ölçeği' kullanılmıştır. Katılımcı öğretmen adaylarının akademik sahtekarlık eğilimi, genel özyeterlik ve akademik kontrol odağı ilişkisinin belirlenmesinde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon katsayısından yararlanılmıştır. Öğrencilerin, genel özyeterlik düzeyi ve akademik kontrol odağının akademik sahtekarlık eğilimlerindeki varyansın ne kadarını açıkladığını saptamak için ise hiyerarşik çoklu regresyondan yararlanılmıştır. Bulgular, eğilimlerinin düşük düzeyde ve genel özyeterliklerinin ise orta düzeyde olduğunu göstermiştir. Ayrıca, katılımcı öğrencilerin içsel akademik kontrol odağı puanlarının, dışsal akademik kontrol odağı puanlarına göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Bunun yanı sıra, öğrencilerin akademik sahtekarlık eğilimleri ile özyeterlik düzeyleri arasında orta düzeyde ters yönlü, dışsal akademik kontrol odağı arasında aynı yönlü orta düzeyde ve içsel akademik kontrol odağı ile düşük düzeyde ters yönlü bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Son olarak ise dışsal akademik kontrol odağı ile özyeterliğin 'başlama' ve 'sürdürme' alt boyutlarının katılımcıların akademik sahtekarlık eğilimlerinin anlamlı birer yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Bu değişkenlerin, öğrencilerin akademik sahtekarlık eğilimlerindeki toplam varyansın % 18'ini açıkladığı görülmüştür

Abstract

The present study focuses on the relations of academic integrity tendencies, general self-efficacy and academic locus of control of preservice teachers. The study was conducted on 279 university students (222 females and 57 males). As data collection tools, ‘Academic Integrity Tendency Scale’ of Eminoğlu (2008), ‘General Self-efficacy Scale’ of Sherer and Adams (1983), and ‘Academic Locus of Control Scale’ developed by Akın (2007) were used. Pearson Product-Moment Correlation coefficients were utilized in determining the relations among academic integrity tendencies, general self-efficacy and academic locus of control of participant preservice teachers. Hierarchical multiple regression analysis was conveyed to determine to what extent the general self-efficacy and academic locus of control of the students explained the variance of their academic integrity tendencies. Findings show that participants have lower levels of academic integrity tendencies, and moderate levels of general self-efficacy. Furthermore, it was found that university students’ internal academic locus of control scores were relatively higher than their external locus of control scores. The findings also pointed that there was a negative and moderate level relationship between academic integrity tendency and self-efficacy, a positive and moderate level relationship between academic integrity tendency and external academic locus of control, and a negative and low level of relationship between academic integrity tendency and internal academic locus of control of participants. External academic locus of control and general self-efficacy scale’s ‘initiation’ and ‘perseverance’ subscales were found to be statistically significant predictors of participants’ academic integrity tendencies. Finally, all those independent variables were found to explain 18% of the variance in academic integrity tendencies of university students