KONUŞAN BEDEN, ÇİZGİ FİLM: SETH BOYDEN’İN AN OBJECT AT REST ADLI ÇİZGİ FİLMİNİN MADDE-METİN OLARAK BİR İNCELEMESİ

ANIMATED FILM AS AN ELOQUENT BODY: SETH BOYDEN’S AN OBJECT AT REST AS MATTERTEXT

Özet

Bu makalenin birincil amacı yeni oluşmakta olan ve çevre ve edebiyat çalışmalarına taze bir bakış açısı getiren maddeci ekoeleştiriyi tanıtmaktır. Edebiyat ve kültürel çalışmaların kapsamını çizgi filmleri de kapsayacak şekilde genişleten bu makale, öncelikle maddeci ekoeleştiriyi, ekoeleştirinin gelişim basamaklarıyla ilintili olarak ve teorik altyapıyı oluşturacak şekilde ele almaktadır. Daha sonra, Serenella Iovino ve Serpil Oppermann’ın kuramları ışığında, Seth Boyden’in An Object at Rest (2015) adlı kısa çizgi filmini örnek olarak incelemektedir. Bu film Jeffrey J. Cohen’in hikaye anlatıcı madde olarak öne sürdüğü taş figürüne dair yazdıklarıyla birebir örtüşmektedir. Taşın öykü anlatıcı özelliklerini ön plana alan bu makale, özellikle ekolojik yönelimleri bulunan çizgi filmlerin, insan ötesi bağlamda insan-doğa ilişkilerini tartışmak için “faydalı stratejiler” olarak nasıl kullanılabileceklerine ışık tutmaktadır.

Abstract

This article primarily aims to present material ecocriticism as a newlyemerging and paradigm-changing outlook in the studies ofenvironment and literature. Extending the scope of literary andcultural studies to encompass the study of animated films, it firstintroduces material ecocriticism as a theoretical background inrelation to ecocriticism’s developmental steps. Then, by referring to thetheories foregrounded by Serenella Iovino and Serpil Oppermann, itanalyses Seth Boyden’s short animated film entitled An Object at Rest(2015) as a case in point. The film exemplifies especially what Jeffrey J.Cohen contends about stone as a narrative site. By highlighting thestory-telling qualities of the stone, the article sheds light on howanimated films with ecological orientations may be used as “heuristicstrategies” to discuss human-nature relations in a posthuman context.