RUDYARD KIPLING’İN ORMAN KİTABI’NDA DOĞA ALGISI VE EMPERYALİZMİN DİLİ

PERCEPTION OF NATURE AND THE LANGUAGE OF IMPERIALISM IN RUDYARD KIPLING’S THE JUNGLE BOOK

Özet

1894 yılında Rudyard Kipling tarafından yayınlanan Orman Kitabı İngiltere’de çok büyük bir başarı elde etmiştir. Ormanda hayvanlar tarafından yetiştirilen Mowgli’nin hikayesini anlatan kitap, Mowgli ve hayvanlar arasındaki ilişki üzerinden insan ve doğanın yeniden bütünleşmesini olumlar görünür. Hikaye genel olarak satır aralarında emperyalist bir söylemin gizli olduğu bir büyüme hikayesi olarak yorumlanır ya da Mowgli doğayla yeniden bütünleşmiş bir soylu vahşi figürü olarak kabul edilebilir. Ancak daha yakından okunduğunda, hikaye içinde doğanın bu şekilde yüceltilmesine ziyade onun şeyleştirilmesini destekleyen bir söylemin eşlik ettiği söylenebilir. Bu da insan ve doğa arasındaki hiyerarşik anlayışı ortadan kaldırmak yerine güçlendiren bir etki yaratmaktadır. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı, insan-hayvan çalışmaları çerçevesinde Kipling’in metnine yeni bir yorum getirmektir.

Abstract

Published in 1894, The Jungle Book by Rudyard Kipling has become agreat success in England. Telling the story of Mowgli who is raised bythe animals in the Jungle, the book portrays Mowgli and animals assymbolizing the reunification of human beings and nature. The story isgenerally perceived as a Bildungsroman with undertones of imperialistdiscourse or Mowgli is perceived as a romantic hero who represents thenoble savage that embraces and reunites with nature. However a closerlook reveals the fact that the depictions of nature sanctified, function asdiscursive reproduction of its materialization and reinforcement of themodern hierarchy between man and nature and culture and nature.Thus, the aim of this article is to propose a fresh look at Kipling’s textthrough the frame of human-animal studies.