Dergiler / ATATÜRK YOLU DERGİSİ / 2020 / Sayı: 67
Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün İlk Yurt Gezisi ve Yankıları
- Dergi
- ATATÜRK YOLU DERGİSİ
- Sayı
- 2020 · Sayı: 67
- Sayfa
- 265–288
- DOI
- —
Özet
Osmanlı Devleti’nin modernleşme çağından beri devleti yönetenler yurt içi seyahatlere çıkarak halka aracısız görüşmeye ve onların sorunlarını ilk ağızdan dinleyerek çözüm üretmeye çabalamışlardır. Cumhuriyetin kuruluşundan hemen önce Millî Mücadele’nin lideri Mustafa Kemal Paşa, Anadolu’da gezilere çıkarak halkla görüşmelerde bulunmuş ve bu geleneği 1923 yılında Cumhurbaşkanı seçilmesinden sonra da devam ettirmiştir. 1938 yılında genç Türkiye Cumhuriyeti’nin devlet yönetiminde önemli değişime sahne olmuş ve kurucu lider Mustafa Kemal Atatürk’ün ölümünden sonra yerine İsmet İnönü Cumhurbaşkanı seçilmiştir. II. Dünya Savaşı tehdidinin günden güne arttığı bir dönemde devletin başına geçen İsmet İnönü’nün Cumhurbaşkanlığı olumlu karşılanmış, Mustafa Kemal Atatürk’le uzun yıllar beraber çalışması bir anlamda devletin sürekliliği açısından bir teminat olarak değerlendirilmiştir. İnönü, Cumhurbaşkanı seçilmesinden kısa bir süre sonra ilk yurt içi seyahatini Karadeniz bölgesine düzenlemiştir. Başbakanlıktan ayrılmadan önce planladığı ve görevden ayrılmasından sonra gerçekleştiremediği Kastamonu’dan seyahatine başlayan İnönü, Zonguldak’tan Karabük’e, Çankırı’dan Bartın’a kadar uğradığı bölgelerde halkın dertleri ve şikâyetleriyle ilgilenmiştir. Bu çalışmada Atatürk’ün ölümünü takip eden günlerde yapılan bu seyahatte aynı zamanda bir büyük liderin ardından yerine geçen İnönü’nün halk tarafından nasıl algılandığı ve halkın yeni Cumhurbaşkanı’ndan beklentilerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır.
Abstract
The Order Concerning the Duties, Divisions and Operations of the Second Branch (“İkinci Şu’benin Vezâ’if, Taksîmat ve Muâmelâtı Hakkında Ta’lîmât”) prepared by Presidency of War of the Republic of Turkey on 1 April 1340 [1924] in Ottoman (old Turkish) organizes the duties, organizational structure, its own division of work and activities of the department operating as “Intelligence Branch (İstihbârât Şu’besi)” at that time. As a result of the review of the literature, with the translation of the said order, which is evaluated to be not translated into modern-day Latin Alphabet and even if it was translated it was limited to the use of relevant departments of the state and was not shared with the public, it is aimed to contribute to fill a gap in the literature.