SIÇANLARDA DENEYSEL SPİNAL KORD İSKEMİ/ REPERFÜZYON YARALANMASINDA KARVEDİLOL’UN ETKİLERİ

Effects of Carvedilol on Experimental Spinal Cord Ischemia/ Reperfusion Injury in Rats

Atanur KURU, Serap Özer YAMAN, İsmail SAYGIN, Uğur YAZAR, Süleyman Caner KARAHAN

Özet

Amaç: Spinal kord yaralanmalarında sekonder hasarın önlenmesi için nöroprotektif ajan kullanımı yaygın ola-rak denenmektedir. Bu çalışmada nöroprotektif özelliği bilinen, beta-adrenerjik ve α1-reseptör antagonistikarvedilolun spinal kord iskemi reperfüzyon yaralanmasında koruyucu etkisi metilprednizolon ile karşılaştır-malı olarak araştırılmıştır.Gereç ve Yöntem: 32 (otuz iki) adet Sprague-Dawley dişi sıçan dört eşit gruba ayrıldı. Kontrol grubu hayvan-larına laparatomi uygulandı, abdominal aortaları ortaya konuldu fakat iskemi yapılmadı. İskemi grubuna lapa-ratomi yapıldı, abdominal aortaları kliplendi. Karvedilol grubuna laparatomi uygulandı, abdominal aortalarıkliplendi ve karvedilol verildi. Metilprednizolon grubuna laparatomi yapıldı, abdominal aortaları kliplendi vemetilprednizolon uygulandı. Her dört grubun 1. saatte ve 24. saatte Tarlov skalası kullanılarak motor muaye-neleri yapıldı. Sakrifiye edilen sıçanların spinal kordları çıkartıldı, histopatolojik olarak değerlendirildi ve lipidperoksidasyonunu değerlendirmek için MDA (malondialdehit) düzeyleri ölçüldü.Bulgular: Karvedilol’un travma sonrası 24. saatte Tarlov motor skalasında istatistiksel olarak anlamlı bir düzel-meye neden olduğu saptandı. Histopatolojik olarak iskemi grubuna göre nöronal nekrozu azalttığı gözlendi.MDA düzeylerine göre spinal kord iskemi reperfüzyon hasarının önlenmesinde karvedilol’un yararlı olduğu,fakat bu etkinin istatistiksel olarak metilprednizolondan anlamlı ölçüde farklı olmadığı belirlendi.Sonuç: Karvedilol 24. saatte sıçanların Tarlov motor muayenesinde istatistiksel olarak anlamlı bir düzelmesağladı ve nöronal nekrozda azalmaya neden oldu. Fakat MDA düzeylerini düşürmede metilprednizolon kadaretkin olmadığı saptandı.

Abstract

Objective: Neuroprotective agents in preventing secondary damages after spinal cord injury has been commonly applied. In this study, protective effect of carvedilol, a beta-adrenergic and α1-receptor antagonist and known with its neuroprotective property in spinal cord ischemia reperfusion injury was investigated in comparison to methylprednisolone. Material and Methods: 32 (thirty-two) Sprague-Dawley female rats were equally divided into four groups. Rats in the control group underwent laparotomy and their abdominal aortas were exposed without ischemia. The ischemia group was subject to laparotomy, followed by clamping abdominal aorta. The carvedilol group underwent laparotomy, followed by clamping abdominal aorta and received carvedilol. In the methylprednisolone group, laparotomy was performed, followed by clamping abdominal aorta and received methylprednisolone. The motor functions were evaluated by using the Tarlov scale at the first and twenty four hours for all four groups. Spinal cords of the rats were harvested after sacrifice for histopathologic assessments and measurement of MDA (malondialdehyde) levels in order to determine lipid peroxidation. Results: Carvedilol provided a statistically significant improvement at 24th hour after trauma based on the Tarlov scale and reduced neuronal necrosis in comparison to the ischemia group according to histopathological findings. Based on MDA levels, carvedilol was effective to prevent spinal cord ischemia reperfusion injury but did not display statistically significant difference from methylprednisolone. Conclusion: Carvedilol made a statistically significant improvement at 24th hour on the Tarlov scale and provided reduction of neuronal necrosis but was not as effective as methylprednisolone to decrease MDA levels.