Amfizem Baskın Ağır ve Çok Ağır KOAH Hastalarında Pulmoner Rehabilitasyonun Etkisi

Effect of Pulmonary Rehabilitation on Patients WithSevere and Very Severe COPD and Emphysema

Deniz Doğan, Nesrin ÖCAL, Yakup ARSLAN, Cantürk TAŞÇI, Deniz Doğan MÜLAZİMOĞLU

Özet

Amaç: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), tüm dünyada en önemli ölüm nedenleri arasında yer almaktadır. Özellikle amfizem baskınKOAH hastalarında en önemli semptom egzersiz dispnesidir. Hastalığın temelinde yatan patoloji ile birlikte düşünüldüğünde bu semptom enönemli mortalite nedenleri arasinda yer almaktadır. Pulmoner rehabilitasyon (PR) KOAH hastalarında başta egzersiz dispnesi üzerine olumluetkileri ile birlikte hastalığın seyri üzerine olumlu bir tedavi yöntemidir.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, çalışma kriterlerine uygun toplam 58 ağır ve çok ağır KOAH hastasının dosya verileri geriye dönük olarakdeğerlendirildi. Ortalama sekiz hafta süren PR programı öncesi ve sonrasında hastaların spirometrik verileri, altı dakikalik yürüme mesafeleri,modifiye Medikal Araştırma Kurulu (mMRC) puanları kaydedildi ve istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların PR öncesi ve sonrası FEV1 değerleri, sırası ile beklenenin %33,2±7,1’e karşılık %37,5±7,6 (p

Abstract

Objective: Chronic obstructive pulmonary disease (COPD) is one of the significant causes of death worldwide. Exercise-induced dyspnea is acommon symptom among patients with emphysema dominant-COPD. Decreased exercise capacity and dyspnea are the basis of morbidity ofthe disease. Pulmonary rehabilitation (PR) is an effective therapy for patients with COPD. Evidence shows, PR improves exercise capacity andthe course of the disease. Methods: Fifty-eight patients with severe and very severe COPD in an 8 week-PR program were evaluated retrospectively. Change in spirometricmeasurements, 6-minute walking test (6-MWT) results, and modified Medical Research Council (mMRC) dyspnea scores were compared preand post PR. Results: Thirty-four of fifty-eight patients have met the inclusion criteria. Pre- and post-PR measurements of percent predicted forced vitalcapacity (FVC) were 76.7±4.6 vs. 77.4±4.6 (p=0.207); FEV1 were 33.2±7.1 vs. 37.5±7.6 (p