Dergiler / Bahçe / 2006 / Cilt: 35 - Sayı: 1-2
Kayısıda farklı sulama sistemleri ve sulama programının yaprak su içeriğine etkisi
- Dergi
- Bahçe
- Sayfa
- 97–107
- DOI
- —
Özet
Bu çalısma, Malatya Meyvecilik Arastırma Enstitüsünde, 2001-2002 yıllarında, bölgede yaygın olarak yetistiriciligi yapılan Hacıhaliloglu kayısı çesidinde yürütülmüstür. Çalısmada su, mini yagmurlama (Y) ve çanak (tava) (Ç) sulama yöntemleri ile 15, 20 ve 25 gün aralıklarla bitkiye uygulanmıstır. Her sulamadan önce ve sulamadan sonra yaprak su potansiyeli (YSP) ve yaprak oransal su kapsamı (YOSK) ölçümleri yapılmıstır. Sulamadan önce ölçülen YSP degerlerindeki degisim sulama aralıklarında istatistiksel olarak %5 düzeyinde önemli bulunmus, sulamadan sonra istatistiksel olarak fark bulunamamıstır. Sulamadan önce ölçülen ortalama mevsimlik en düsük YSP degeri –32.65 bar ile yagmurlama sulama 25 gün uygulamasından, en yüksek –30.93 bar ile yagmurlama sulama 15 gün uygulamasından elde edilmistir. Sulama aralıklarında, sulamadan önce ölçülen mevsimlik YOSK degerleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak %5 düzeyinde, sulamadan sonra olusan farklılık %0.1 düzeyinde önemli bulunmustur. Hem sulamadan önce, hem de sulamadan sonra en yüksek YOSK degerleri sırası ile %81.29 ve %84.18 ile yagmurlama sulama 15 gün uygulamasında, en düsük YOSK degeri sırası ile %79.54 ve %81.43 ile yagmurlama sulama 25 gün uygulamasında ölçülmüstür. YSP ve YOSK; transpirasyon, radyasyon ve sıcaklık ile ters, toprak nem içerigi ve hava oransal nemi ile dogrusal bir degisim göstermistir. Degisik sulama yöntemlerinin YSP ve YOSK üzerine etkisi istatistiksel olarak önemli bulunmamıstır. YSP ve YOSK içerigi bakımından 15 günde bir sulamanın uygun oldugu, suyun kıt oldugu kosullarda 20 günde bir sulamanın da yapılabilecegi ancak 25 gün aralıklarında yapılan sulamada YSP ve YOSK degerlerinde önemli düsüslerin meydana geldigi saptanmıstır.
Abstract
The experiment was carried out at the Horticulture Institute of Malatya during 2001 and 2002 production season. The most important dried apricot cultivar of the region called Hacıhaliloglu was used in the experiment. The experimental orchard consisted of 4-year-old apricot trees spaced 10 x 10 m. The experiement was a randomized complete block design with three replications. Irrigation applied using by surface and mini-sprinkler irrigation methods with 15-day, 20-day and 25-day irrigation intervals. Leaf water potential (LWP) and leaf relative water content (LRWC) were measured before and after each irrigation. While the variations on measured leaf water potential (LWP) before irrigation was statistically significant at p