Nazofaringeal Kanserlerde Prognostik Faktörlerin Değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Kliniğimizde teşhis ve tedavi edilen nazofaringeal kanserli (NPC) hastaların hayatta kalmasını etkileyen prognostik faktörleri incelemektir. Yöntemler: Kliniğimizde 2009-2013 yılları arasında teşhis ve tedavi edilen nazofaringeal kanserli hastalar geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Çalışmamızda 33 hasta erkek (% 73.3), 12 hasta kadın (% 26.6), erkek / kadın oranı 2.75 idi. Ortalama yaş 50,8; En genç hasta 14 ve en yaşlısı 84 yaşında idi. En sık görülen neden servikal lenf nodu metastazı (% 66,7) idi. Hastalarımızın% 66,6'sında ileri evre tümör vardı (Evre 3-4). Düşük T evresi hastalarında daha uzun sağkalım süresi saptanırken, N-evresi ile sağkalım arasında ilişki saptanmadı. Histopatolojik tiplerle 2 yıllık sağkalım arasında istatistiksel olarak bir ilişki saptanmadı. Genç yaş grubu ve erkek hastalarda daha uzun sağkalım süresi gözlemlendi fakat bu istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sonuç: Genç yaş iyi prognostik faktörlerdir, ancak tanıdaki ilerlemiş T ve N evreleri kötü prognostik faktörlerdir. Bu nedenle erken teşhis, tedavi ve sağkalım açısından önemlidir.

Abstract

Aim: We aimed to examine prognostic factors that affect the survival of patients with nasopharyngeal cancer (NPC) who were diagnosed and treated in our clinic. Methods: Patients with nasopharyngeal cancer, who were diagnosed and treated in our clinic between 2009-2013, were examined retrospectively. Results: In our study, 33 patients were male (%73.3), 12 patients were female (%26.6), and male/female ratio was 2.75. Mean age was 50,8; the youngest patient was 14 and the oldest one was 84 years old. The most common presenting cause was cervical lymph node metastasis (%66,7). %66,6 of our patients had advanced stage tumor (Stage 3-4). Longer survival was detected in low T-stage patients, whereas no relation was determined between N-stage and survival. No statistical relation was determined between histopathological types and 2-year survival. Longer survival was observed in young age group and male patients; however, this was not statistically significant. Conclusion: Younger age are good prognostic factors, however, the advanced T and N stages at diagnosis are poor prognostic factors. Therefore, early diagnosis is important in terms of treatment and survival.