Sarkoidozlu hastalarda plazma protaşikinin-1 (TAC1) düzeyleri

Özet

Giriş: Çok sayıda insanı etkileyebilen, sistemik granülomatöz bir akciğer hastalığı olan sarkoidozun etiyolojisi ve patogenezi hala tam olarak bilinmemektedir. Tanısı non-kazeöz granülomların gösterilmesi ve diğer granülomatöz hastalıkların dışlanmasıyla konulmaktadır. Bu nedenle tanı ve takipte kullanılabilecek hassas biyobelirteçlere ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın amacı sarkoidozlu hastalarda plazma protaşikinin-1 düzeyinin tanı değerini araştırmaktır. Yöntem: Göğüs hastalıkları kliniğince takipli 42 sarkoidozlu hasta ve 38 kişilik kontrol grubu çalışmaya dahil edildi. Tüm hastaların klinik, radyolojik ve laboratuvar verileri kaydedildi. Sarkoidoz hastalarında ve sağlıklı kontrol grubunda plazma protaşikinin-1 düzeyleri incelendi. Bulgular: Sarkoidoz hastalarının ve kontrol grubunun plazma protaşikinin-1 düzeyleri sırasıyla 1124.25±1117.25 ng/L, 1319.37±1357.38 ng/L olarak bulundu. İstatistiksel olarak anlamlı olmamasına rağmen (p=0.338) sarkoidoz hastalarında protaşikinin-1 düzeyinde azalma saptandı. Ek olarak hastaların lenfosit düzeyleri de kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (p=0.007). Diğer laboratuvar bulguları (lökosit, nötrofil, monosit, eozinofil sayısı, CD4 +, CD8 +, bronkoalveoler lavaj (BAL) CD4 +, BAL CD8 +, nötrofil / lenfosit oranı) ile de plazma protaşikinin-1 arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyon bulunmadı. Sonuç: Literatür taramamıza göre çalışmamız sarkoidozlu hastalarda bir biomarker olarak plazma protaşikinin-1 düzeylerini araştıran ilk çalışmadır. Sarkoidozlu hastalarda plazma protaşikinin-1 düzeyi hafif azalsa da istatistiksel olarak anlamlı bulunmamış ve bir biomarker olarak kullanılabilmesi için yeterli veri sağlanamamıştır. Bu konuda daha fazla ve kapsamlı araştırmalara ihtiyaç vardır.

Abstract

Introduction: The etiology and pathogenesis of sarcoidosis, a systemic granulomatous lung disease affecting many people, still remain unknown. Sarcoidosis is diagnosed by demonstrating non-caseous granulomas and ruling out granulomatous diseases. Therefore, sensitive biomarkers used in diagnosis and follow-up processes are needed. Our aim is to investigate diagnostic value of plasma protachykinin-1 (TAC1) levels in sarcoidosis patients. Methods: Forty-two sarcoidosis patients followed-up by the department of chest diseases, and 38 controls were included into the study. Clinical, radiological and laboratory data of patients were recorded, and plasma TAC1 levels were analyzed in patients and healthy controls. Results: Plasma TAC1 levels of sarcoidosis patients and controls were found as 1124.25±1117.25 ng/L and 1319.37±1357.38 ng/L, respectively. Although not statistically significant (p=0.338), a decrease was found in TAC1 levels of sarcoidosis patients. Additionally, patients’ lymphocyte levels were also found significantly lower than controls (p=0.007). No statistically significant correlation was found between other laboratory findings, including leukocyte, neutrophil, monocyte, eosinophil count, cluster of differentiation 4 (CD4) CD4 +, CD8 +, bronchoalveolar lavage (BAL) CD4 +, BAL CD8 + and neutrophil/lymphocyte ratio (NLR), and plasma TAC1 levels. Conclusions: To the best of our knowledge, our study is the first to investigate plasma TAC1 levels as a biomarker in sarcoidosis patients. Although plasma TAC1 levels were slightly decreased in sarcoidosis patients, the decrease was not statistically significant, and no adequate data were provided for the use of plasma TAC1 level as a biomarker. We consider more comprehensive research are needed to elucidate the entity.