Kahramanmaraş ilinde suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri

Özet

AMAÇ: Bu çalışmada, Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğüne adli makamlarca gönderilen suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri ve fiilin anlam ve sonucunu algılayıp-algılayamadığı retrospektif olarak incelenmiştir. YÖNTEMLER: Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğüne Haziran 2012-Haziran 2013 tarihleri arasında suç işlediği iddiası ile getirilen/gönderilen 12-15 yaş arasındaki çocuklara ait veriler retrospektif olarak incelenmiştir. Veriler SPSS 15.0 paket programı analiz edilmiştir. BULGULAR: Çalışmaya alınan 74 çocuğun %85i erkek, %15i kız idi. Yaş dağılımına bakıldığında; sıklıkla 13 (% 32.4) ve 14 (% 32.4) yaşında olduğu saptanmıştır. Olguların 68inin (%92) ilköğretime devam ettiği, 6sının (%8) okula devam etmediği görülmüştür. En çok işledikleri iddia edilen suçlar sırasıyla 32 olguda (%43.2) hırsızlık, 15inde (%20.3) yaralama, 11inde (%15) şantaj, tehdit, hakaret idi. Olguların %85 (n=63)inde işlediği iddia edilen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu, %10.8 (n=8)inde gelişmiş olduğu kanaati verildi. 3 olgu ise sevk edildi. SONUÇ: Genelde çocukların yaptığı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği tespit edildi. Çocuk suçluluğunun bölgemizde önemli bir sorun olduğu görülmektedir. Sorunun çözümü için; aile, okul ve güvenlik birimlerinin ortak işbirliği ile bu çocuklara destek olunabilecek programların oluşturulması, eğitimlerin takip edilmesi, yetenekleri doğrultusunda çalışma alanlarının oluşturulması gerekmektedir.

Abstract

OBJECTIVE: In this study, socio-demographic features of delinquent children who referred to Forensic Medicine Council Kahramanmaraş Chairmanship by legal authorities, and their abilities of realization and distinction were investigated retrospectively. METHODS: Socio-demographic data of delinquent children (age 12-15) that referred to Forensic Medicine Council Kahramanmaraş Chairmanship in June 2012June 2013 by claiming they committed a crime were retrospectively investigated. Data was analyzed with SPSS 15.0 for windows. RESULTS: A total 74 children were included in the study (85% male, 15% female). They were overwhelmingly 13 (32.4 %) and 14 (32.4 %) years old. Although, 92 % of them attended primary school, 8 % of children dropped out of school. It claimed that they committed following crimes: theft (n=32, 43.2 %), wounding (n=15, 20.3 %), and blackmail, threat and insult (n=11, 15 %). It was decided that most of them (n= 63, 85 %) did not have ability of realization and distinction; however, 10.8 % (n=8) had the abilities. Three of children were referred. CONCLUSION: It was noticed that most of children did not have the ability of realization and distinction in general. The problem of delinquent children is serious in our region. In order to solve this problem, families, school administration and police have to collaborate, to develop some supportive programs for children, to supervise their education and to form workplaces according to their abilities