Y-kromozomu 17 STR marklrlnln T'Lirkiye’deki polimorfizmi

Özlem BÜLBÜL, Gönül FİLOĞLU, Havva ALTUNCUL, Tolga ZORLU, Elif MERTOĞLUZ, Gülten RAYİMOĞLUL, Cengiz SALİH

Özet

AMAÇ: Adli araştırmalarda, erkek ve kadın DNA örnekleri genelliklekarışım halde bulunurlar. Bu tür örneklerin tiplendirilmesindeY-STR kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye populasyonunaait homojen dağılımın gösteren bir Y-STR haplotip veritabanını oluşturmak ve diğer dünya popülasyonlarında öncedenyapılmış Y-STR sonuçlarıyla karşılaştırmaktır.YONTEM: Kan veya ağız içi sürüntü örnekleri 218 sağlıklı,aralarında akrabalık ilişkisi bulunmayan ve çalışmaya gönüllükatılmayı kabul eden Türkiye'deki erkek bireylerden alınmıştır.17 Y-STR lokuslarının haplotip ve alel sıkılıkları AmpFlSTR® YfilerTMPCR Amplification Kiti kullanılarak çoğaltıldı ve ABI 3130cihazında analiz edildi. Gen ve haplotip alel sıklıkları ArlequinSoftware 3.01 kullanılarak hesaplandı. Moleküler varyans analiz[AMOVA] sonuçları YHRD çevrimiçi araçları kullanılarak RSTşeklinde değerlendirildi.BULGULAR: Türkiye popülasyonunda 218 örnekte aynı haplotiperastlanmadı. En yüksek gen çeşitliliği DYS385 /b lokusundagörülürken ve en düşük DYS391 lokusunda gözlendi. Çalışılanpopülasyona en yakın popülasyonlar sırasıyla Güneydoğu Anadolu,Kıbrıslı Türkler ve Çukurova popülasyonları oldu.SONUÇ: Bu çalışma, adli uygulamalarda kullanılan yüksekayrım gücüne sahip ve 17 Y-STR lokusunun Türk popülasyonunaait son verilerini içermektedir.

Abstract

OBJECTIVE: Y- STR typing is useful forensic investigation tool as it often involves mixture of male and female DNA. The aims of the present study were to type 17 Y-STR loci in order to establish proper Y-STR haplotype database with homogenous distribution of the Turkish population and compare our results with previously published Y-STR researches about Turkish and other worldwide populations. METHODS: The blood or buccal swab samples were collected from 218 healthy, unrelated male individuals in Turkey with their informed consent. DNA samples were amplified using the 17 YSTR loci AmpFlSTR Y-filer Amplification Kit and analyzed on ABI 3130 [both Applied Biosystems]. Haplotype frequencies were estimated by gene counting. Gene haplotype diversities and allele frequencies were calculated using the Arlequin Software 3.01. Analyses of Molecular Variance [AMOVAI results were assessed in the form of RST values using the YHRD online tool. RESULTS: Among 218 samples of Turkey dataset, all of the haplotypes were unique. The highest gene diversity was determined at DYS385 and the lowest was at DYS391 locus. The closest populations were Southeastern Anatolia, Turkish Cypriot and Cukurova populations respectively. CONCLUSION: This study indicates recent population data of 17 YSTR markers in Turkish population with high discrimination power for forensic applications.