Suça sürüklenen çocukların suç tipleri, sosyodemografik ve klinik özellikleri

Types of cri es, sociode ograp ic and clinical c aracteristics of delin uent c ildren

Özet

AMAÇ: Bu çalışmada suça sürüklenen çocukların sosyo-demografiközellikleri, suç tipleri ve psikiyatrik tanılarının incelenmesiamaçlandı.YONTEM: Adli makamlar tarafından Ocak 2012-2015 tarihleriarasında Kahramanmaraş ve Muğla'da çocuk ve ergen psikiyatrisipolikliniğine adli rapor için yönlendirilen 82 olgunun dosya bilgilerigeriye dönük olarak incelendi. Olguların yaş, cinsiyet, eğitimdurumu, sosyoekonomik düzeyi, zeka düzeyi, suç tipi, suç tekrarı,adli rapor sonucu, DSM-IV-R'ye göre psikiyatrik tanıları değerlendirildi.BULGULAR: Olguların çoğunluğu |%87,8] erkekti ve ortalamayas 13,810,92'idi. Olguların %93,9'u düsük ve orta sosyoekonomikdüzeyden ailelerdendi. Olguların %67,1'indezekadüzeyi normaldi.En yaygın suç tipi hırsızlık [%39] ve cinsel istismar [%20,7] idi.Mükerrer suçlar nedeniyle başvuranların oranı%12,2'idi. Olguların%29,3'üne işlediği öne sürülen suçun hukuki anlam ve sonuç-larını algılama ve bu eylem ile ilgili davranışlarını yönlendirmeyeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu şeklinde rapor verilmişti.Olguların çoğunda psikiyatrik bir bozukluk olmadığı [%62,2] saptandı.Psikiyatrik tanısı olanlar arasında ise davranım bozukluğu[%20,7] ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu [%13,4] en yaygınbelirlenen tanılardı.SONUÇ: Ülkemizde suça sürüklenen çocuklar aile ve toplumaçısından önemli bir psiko-sosyal sorundur. Bu çocuklarda suçasürüklenme yatkınlığını artıran risk etmenleri belirlenmelidir.Çocukların suça sürüklenmesini önlemek için, ebeveynlerin bilgilendirmesiile birlikte altta yatan psikopatolojilerin saptanması,hastalıkların sağaltımı ve iyileştirilmesi için daha kapsamlı uygulamalaryapılmalıdır.

Abstract

OBJECTIVE: The aim of this study is to investigate the sociodemographiccharacteristics, the type of crime and psychiatric diagnosisof delinguent children.METHODS: The data of 82 delinquent children aged 12-15 yearswho referred to Child and Adolescent Psychiatry outpatient clinicat Kahramanmaraş and Muğla between January 2012 and 2015 forcriminal reports byjudicial authority were analysed retrospectively.In all cases, age, gender, educational status, intelligence level,socioeconomical levels, type of crime, re-involvement of criminalactivities, the results of forensic reports and psychiatric diagnosisaccording to DSM-IV-TR classification were evaluated.RESULTS: Majority of the cases were male [87.8%] and themean age of the cases was 13.810.92. The 93.9% of the cases hadlow and moderate socio-economical levels. Intelligence level of thechildren was found out to be normal in 67.1% of the cases. The mostcommon types of crime were theft [39%] and sexual abuse [20.7%].The cases of repetitive offense constituted 12.2% of the cases.|n29.3% of the cases, the children were reported to have sufficientlydeveloped perception and ability that enable them to comprehendthe legal meaning and consequences of the offense and to directhis/her behavior accordingly. In most cases there was no psychiatricdisorder [62.2%]. Conduct disorder [20.7%] and attention deficithyperactivity disorder [13.4%] were the common diagnosis amongthose with psychiatric diagnosis.CONCLUSION: Delinquent children constitute significantpsychosocial problem for both family and the community in ourcountry. Risk factors that increase susceptibility of these childrento drift into crime should be identified. In order to prevent the juvenilesfrom drifting into criminal activities, more comprehensivestrategies are to be put into practice to find out underlying psychopathologies,treatment of illnesses and rehabilitation along with thefamily disclosure.