Diş hekimliği eğitiminde eğitimcilerin uzaktan eğitim ve e-öğrenim hakkındaki görüşleri: anket çalışması

Opinions of educators on distance education and e-learning in dentistry education: a survey study

Özet

Amaç: Gelişen bilgi ve iletişim teknolojisi, eğitim kurumların- da uzaktan eğitim teriminin ve yeni öğrenme materyallerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Pandemi gibi öngörüleme- yen durumlar geleneksel eğitimle birlikte uzaktan eğitimi bir seçenek olmaktan çok bir zorunluluk haline getirebilir. Bu ça- lışmada, diş hekimliği eğitimcilerinin zorunlu sosyal izolasyon önlemlerine uymak için uygulanan uzaktan eğitime yönelik algılarını değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Türkiye'deki çeşitli diş he- kimliği fakültelerindeki eğitimcilere 11 maddelik 5'li Likert ölçeği (Google Forms®) içeren 29 maddeden oluşan yapı- landırılmış bir e-anket uygulanmıştır ve toplam 140 tam yanıt alınmıştır. Veriler T-testi, ANOVA ve faktör analizleri ile değer- lendirilmiştir. Bulgular: Veriler eğitimcilerin e-öğrenme araçlarını ve uzak- tan eğitimi diş hekimliği eğitimi için destekleyici bir araç olarak yararlı bulduklarını göstermiştir. Bununla birlikte, eğitimcilerin, öğrencileri internet ve dijital bilgi okuryazarlığı konusunda yetkin bulmadıkları görülmüştür (faktör 3 ort = 2,9). Katılım- cıların çoğu (n = 87, % 62,1) sınıfta yüz yüze öğretimle daha rahat bilgi aktarımı yapabildiğini belirtirken, %72,3'ü (n = 102) sınıfta daha iyi motive olduklarını bildirmiştir. Uzaktan eğitim algı ölçeğinin Cronbach alfa değeri 0,69'dur. Faktör analizi ile dört alt boyut belirlendi. Sosyal medyadaki video kanallarını eğitim verirken genellikle ve ara sıra kullandıklarını söyleyen eğitimcilerin uzaktan eğitim puanları (ort = 3,58; SS = 0,44/ ort = 3,48; SS = 0,43), nadiren kullandığını belirten eğitimcilerden anlamlı düzeyde yüksekti (ort. = 3,17, SS = 0,37; p = 0,002/ p = 0,009). Sonuç: Uzaktan eğitimin diş hekimliği eğitiminde tek başına kullanılabilecek bir model olarak görülmediği belirlenmiştir. Uzaktan eğitim ve e-öğrenme yöntemlerinin diş hekimliği mesleki eğitiminde etkili olabilmesi için kurumların mevcut eğitim programlarını yeniden değerlendirmeleri gerekmekte- dir.

Abstract

Aim: Developing information and communication techno- logy have led to advent of distance education term and new learning materials in training institutions. Pandemic can turn distance education into a necessity along. The aim of this study was to evaluate the dentistry educators perceptions of distance education. Material and Methods: In the current study, a structured e-questionnaire comprising 29 items, including a 5-point Li- kert scale with 11 items was administered to dental educators and a total of 140 complete responses were received. The data were evaluated by T-test, ANOVA and factor analysis. Results: The results showed that educators found e-le- arning tools and distance education useful as a suppor- tive tool for dental education. However, educators did not find students competent in internet and digital infor- mation literacy (factor 3 mean = 2.9). Most participants (62.1%) stated that they transfer information more easily with face-to-face teaching in the classroom, while 72.3% were better motivated in the classroom. Cronbach’s alpha value of distance-education perceptions scale was 0,69. The distance education scores of the educators who said that they generally and occasionally use video channels in social media while teaching (mean = 3.58 / mean = 3.48) were significantly higher than the educators who stated that they rarely used them (p=0.002/p=0.009). Conclusion: It has been determined that distance edu- cation is not seen as a model that can be used alone in dentistry education. In order for distance education and e-learning methods to be effective in dentistry professi- onal education, institutions need to re-evaluate their cur- rent education programs.