Genç İşsizliği ile Mücadelede Aktif İstihdam Politikalarının Rolü: İŞKUR Mesleki Eğitim Kursları Örneği

The Role of The Active Employment Policies in Struggle With the Youth Employment: The Case of the Vocational Training Courses of İŞKUR

Özet

Genç işsizliği genel işsizlik oranlarının çok üzerinde seyreden oranları nedeniyle hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerin mücadele ettikleri en önemli ekonomik ve toplumsal problemlerin başında gelmektedir. Türkiye’de de yüksek seyreden oranları nedeniyle genç işsizliği ile mücadele kritik bir öneme sahiptir. Genç işsizliği probleminin temelinde beceri uyumsuzluğunun yattığı varsayımından hareketle çözümün gençlerin istihdam edilebilirliklerini artıracak politikalardan geçtiği düşünülmektedir. Bu çerçevede aktif istihdam politikaları özellikle de mesleki eğitim kursları ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı İŞKUR tarafından uygulanan mesleki eğitim kurslarının genç işsizliği ile mücadelede konusunda neden etkili olamadığını analiz etmektir. Bu bağlamda mesleki eğitim kurslarının dayandığı temel varsayımın ve kursların uygulama sürecinin kursların genç işsizliği probleminin çözümü konusunda başarıya ulaşmasını zorlaştırdığı iddia edilmektedir. Çalışmanın argümanları nitel araştırma metodu kullanılarak Ankara’da İŞKUR’un uyguladığı mesleki eğitim kurslarına yönelik gerçekleştirilen saha çalışması kapsamında gerçekleştirilen yarı-yapılandırılmış derinlemesine mülakatlardan elde edilen bulgularla desteklenmeye çalışılmaktadır

Abstract

Youth unemployment is one of the most important economic and social problems that both developed and developing countries struggle with because of its higher rates than general unemployment rate. Also in Turkey, fighting youth unemployment has a critical importance due to its high rates. Based on the assumption that skill mismatch lies at the root of the youth unemployment problem, it is thought that the solution lies in policies that will increase the employability of young people. In this context, active employment policies, especially vocational training courses, come to the fore. The aim of this study is to analyze why vocational training courses implemented by İŞKUR are not effective in combating youth unemployment. In this context, it is claimed that the fundamental assumption on which vocational training courses are based and the implementation process of these courses make it difficult for the courses to be successful in in solving the youth unemployment problem. These arguments are tried to be supported by the findings obtained from the semi-structured in-depth interviews carried out within the scope of the field research using the qualitative research method and carried out for the vocational training courses implemented by İŞKUR in Ankara.