MİLLETLERARASI TAŞIYICI ANNELİĞE İLİŞKİN KARARLARIN TANINMASI VE TENFİZİ(*)

Özet

Taşıyıcı annelik, milletlerarası aile hukukunda dikkat çeken gerek ahlaki gerek hukuki açıdan tartışılagelmiş ve güncelliğini hala korumakta olan önemli bir meseledir. Karşılaştırmalı hukukta taşıyıcı annelik konusunda farklı yaklaşımlar olması, milletlerarası özel hukukta bu yöntemden kaynaklanan sorunların çözümünü önemli ölçüde zorlaştırmaktadır. Bu yeknesaklık eksikliği, izin verilen ülkelere gidilip orada taşıyıcı annelik yönteminden yararlanılmasının yolunu açarken, aynı zamanda bu ülkelerde elde edilen kararların taşıyıcı anneliğin yasak olduğu başka ülkelerde tanınması ile tenfizini güçleştirmektedir. Bu çalışmada taşıyıcı anneliğe izin veren ülkeler ile taşıyıcı anneliği yasaklayan ve hatta cezalandıran hukuk sistemleri karşılaştırmalı olarak ele alınmış, güncel kararlar ışığında çocukların üstün yararları da dikkate alınarak meseleler incelenmiştir

Abstract

Surrogate motherhood or surrogacy is a contemporary issue that have been discussed in private international law in terms of morality and law. The fact that there are different approaches in jurisdictions towards validity and legality of surrogacy makes it extremely difficult to solve issues arising from this method in private international law. Such lack of such uniformity has caused increase in commercial surrogacy tourism by pushing people to seek solutions in more permissive countries. Yet, this attempt creates complex issues regarding recognition and enforcement of related decisions in other forbidding countries. This study examines surrogacy thoroughly by focusing on banning and permitting jurisdiction from a comparative perspective but also focuses on the benefits of children in light of recent cases and international agreements.