Hafif Seyirli COVID-19 Hastalarının İnfeksiyondan Altı Ay Sonraki Mortalite ve Reinfeksiyon Oranları

Mortality and Reinfection Rates of the Patients with Mild COVID-19 at the Sixth Month after the Infection

Arzu NAZLI ZEKA,Ahmet Naci EMECEN,Oya Özlem EREN KUTSOYLU,Gökçen ÖMEROĞLU ŞİMŞEK,Aylin özgen APAYDIN,Başak BAYRAM,Özgür APPAK,Belgin ÜNAL,Nur YAPAR,Vildan AVKAN OĞUZ

Özet

Giriş: COVID-19 pandemisinde hastalara klinik ağırlığına göre takip ve tedavi önerilmektedir. Bu çalışmada evde takip önerilen, hafif kliniği olan hastaların hastalık kötüleşmesi nedeniyle hastaneye yatışları, altı ay içinde mortalite ve reinfeksiyon oranlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Geriye dönük olarak planlanan çalışmaya salgının ilk ayında pandemi polikliniğinde kesin COVID-19 tanısıyla (SARS CoV-2 PCR testi pozitif) evde izlemi önerilen tüm hastalar (n= 210) alınmıştır. Başvuru sırasındaki şikâyetleri, demografik özellikler, labo ratuvar sonuçları ve verilen tedaviler kayıt edilmiştir. Tanıdan altı ay sonra hastalar telefonla aranmıştır. Hastalara, hastalığın kötüleşmesi nedeniyle ilk ayda hastaneye yatışları, altı ay içinde herhangi bir nedenden hastaneye yatışları, altı ay içindeki olası reinfeksiyon bulguları, güncel şikâyetleri sorulmuştur. Hastaların ilk aydaki ve altıncı aydaki mortaliteleri hastane kayıtlarından elde edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 210 hasta alınmıştır; 103 (%49)’ü erkektir. Hastaların yaş ortalaması 41.6 ± 15.7 (16-96) yıl bulunmuştur. Başvuru tarihinde 168 (%80) hastanın şikâyetinin olduğu, 52 (%24.8) olguda ek hastalık bulunduğu tespit edilmiştir. Kırk altı hastanın (%26) toraks bilgisayarlı tomografi (BT) görüntülemesinde COVID-19 infeksiyonu ile uyumlu bulgular saptanmıştır. Yirmi yedi hasta, hastalığın kötüleşmesi nedeniyle (%16.5) servise yatırılmıştır. Dört (%2.4) hastada yoğun bakım ihtiyacı gelişmiştir. Çok değişkenli analiz değerlendirilmesinde ek hastalık bulunması, hastaneye yatış riskini 8.2 kat (%95 GA 2.29-33.12), D-dimer değerinin ≥1 ug/ mL olması 17.8 kat (%95 GA 3.42-113.3) ve toraks BT’de yaygın tutulum olması 5.3 kat (%95 GA 1.46-21.76) artırmıştır. Hiçbir risk faktörü olmayan, toraks BT’de tutulumu olmayan, 50 yaş altındaki 48 hastadan 2’sinde (%4.1) hastalığın kötüleşmesi nedeniyle yatış ihtiyacı olmuştur. İlk ayda olguların tamamının sağ kaldığı gözlenmiştir. Altıncı ayda ise dört kişi (%1.9) altta yatan hastalıklarına bağlı olarak yıl kaybedilmiştir. İlk epizottan altı ay sonra altı olgu (%3.6) olası COVID-19 reinfeksiyonu olarak değerlendirilmiştir. Olguların 26 (%15.6)’sı geçirdikleri COVID-19 infeksiyonuna bağlı olduğunu düşündükleri şikâyetler belirtmişlerdir. Sonuç: Hafif klinik ile başvuran COVID-19 hastalarının, ek hastalık bulunması, D-dimer değerinin yüksek olması ve toraks BT’de yaygın tutulum olması halinde hastaneye yatırılarak izlenmesi daha iyi bir tercih olabilir.

Abstract

Introduction: The management of the patients with COVID-19 is depend on the clinical presentation. We aimed to evaluate the hos pitalization rates due to the progression of the illness in the fist month, the mortality and reinfection rates of the patients with mild COVID-19 during the six months follow-up. Materials and Methods: The study with retrospective design included all SARS CoV-2 PCR positive patients presenting with mild disease to our hospital and who were recommended at-home follow-up during the first month of the COVID-19 pandemic. Demographic char acteristics, baseline symptoms, laboratory results and the treatments administered were recorded. The patients were called by phone at six months after the diagnosis. Patients were asked to report hospitalisation at first month, hospitalisation due to any reason and possi ble reinfections and current symptoms at six month. We noted the mortality rates at first month and at six months from hospital records. Results: The study included 210 patients; 130 patients were male. The mean age was 42.3 ± 15.7 (16-96) years. At baseline, 168 patients (80%) were symptomatic. Fifty-two patients (75.2%) had comorbidities. Thorax computed tomography (CT) was congruent with COVID-19 infection in 46 patients (26%). Twenty-seven patients (16.5%) were hospitalised due to the progression of clinical condition and four (2.4%) needed intensive care transmission. In multivariate analysis, those with comorbidity had having 8.2 fold (95%CI 2.29- 33.12) D-dimer ≥1 ug/mL had 17.8 fold (OR: 17.8, %95 GA: 3.42-113.3), and diffuse infiltrations in thorax CT scan had 5.36-fold (95% CI 1.46-21.76) higher relative risk for post-COVID hospitalisation. Two (4.1%) out of 48 patients younger than 50 years old and with no risk factors and a normal thorax CT needed hospitalisation. There was no mortality at first month. Four patients (1.9%) died due to deterioration of underlying condition during the six-month follow up. Six patients (3.6%) were considered to be reinfected six months after the first episode. Twenty-six patients (15.6%) had current symptoms which they belived had occured after COVID-19 infection. Conclusion: In the case of the presence of comorbidities, high D-dimer value and diffuse infiltration in thorax CT scan in mild COVID-19 patients, hospitalisation may be the optimal approach.