KADINA YÖNELİK EV İÇİ ŞİDDETİN ÖNLENMESİ VE İSTANBUL SÖZLEŞMESİ

Özet

Cinsiyete dayalı şiddet, bir ayrımcılık biçimi ve temel hakların ihlali; kadın ve erkek arasındaki eşitsizliklerin ise hem nedeni hem de sonucudur. Sosyal geçmişi ne olursa olsun, evde veya alenen, her toplumda ve her yerde kadına yönelik şiddet bulunmaktadır. Kadına yönelik şiddeti ele alan Kadına Yönelik Şiddet ve Ev İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi, 1 Ağustos 2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir. İstanbul Sözleşmesi olarak da anılan bu Sözleşme, kadına yönelik şiddetle ilgili ilk kapsamlı uluslararası belgedir. Sözleşme, mağdurları korumaya ve faillerin yargılanmasına yönelik tedbirleri ele almakta, kadına yönelik şiddeti bir insan hakları ihlali olarak kabul etmekte ve bu tür şiddet ve kalıplaşmış cinsiyet yargılarının kabul veya inkar edilmesine meydan okuyarak kadına yönelik şiddeti önlemeye ve de toplumsal değişim getirmeyi amaçlamaktadır. Sözleşmeye katılmayı seçen devletler, kendi ulusal yasalarını Sözleşme hükümlerine uygun hale getirmekle ve kendi ülkelerinde tüm kadınların yararına olacak şekilde uygulanmasını sağlamakla yükümlüdürler. Devletler, İstanbul Sözleşmesi'ne katılarak, kadına yönelik şiddeti önleme, hayatta kalanları koruma ve failleri cezalandırma konusunda bağlayıcı standartları kabul etmektedir.

Abstract

Gender-based violence is a form of discrimination and a violation of fundamental rights. It is both the cause and the result of inequalities between women and men. Violence against women exists in every society and everywhere at home and in public regarless of socşal and cultural background. The Council of Europe Convention on Prevention and Combating Violence Against Women and Domestic violence deals with violence against women and entered into force on 1 August 2014. The İstanbul Convention is the first comprehensive international document against women. The Conventiın measures to prevent violence against women, protect victims and prosecure perpetrators, recognize violence against women as a violation of human rights and aims to bring about social change by challenging the acceptance or denial of such violence and stereotyped gender judgments. States that choose to accede to the Convention are obliged to bring their national laws in line with the provisions of the Convention and to ensure that they are applied in their countries to the benefit of all women. By joining the İstanbul Convention, States adopt binding standards for preventing violence against women, protecting survivors and punishing perpetrator.