Levatör İlerletme Prosedürünün Farklı Blefaropitoz Endikasyonlarındaki Etkinliği

Efficiency of Levator Advancement Procedure in Various Indications of Blepharoptosis

Özet

Amaç: Göz kapağı pitozu, üst göz kapağı pozisyonunun alçak yerleşimli olmasıdır. Levatör kas ilerletme prosedürü genellikle orta ve ileri düzey pitozların tedavisinde kullanılan etkili bir yöntemdir. Bu çalışmada levatör ilerletme prosedürünün doğuştan ve kazanılmış pitozlardaki etkinliği karşılaştırılmıştır. Yöntem: Çalışmaya 2016-2019 yılları arasında opere edilen 8 hasta ve 8 tek taraflı pitoz, retrospektif olarak dahil edildi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, limbus örtme değerleri, levatör fonksiyon ölçümü, etyolojisi, şikayetinin süresi, takip süreleri ve ameliyat sonucu kaydedildi. Tüm hastalara levatör ilerletme ameliyatı yapıldı. Bulgular: Çalışmaya yaşları 3 ile 70 arasında olan 5 erkek ve 3 kadın hasta dahil edildi. Hastaların 2’sinde doğuştan, 3’ünde senil ayrışmaya bağlı, 3’ünde de travmaya bağlı (darp, yüksekten düşme, kanser operasyonu) pitoz vardı. Doğuştan pitozu olan hastaların levatör fonksiyonu kötü ve limbus örtme mesafesi yüksekti. Bu hastalarda limbus örtme mesafesinde 1mm’den fazla değişiklik oluşturulamadı. En iyi sonuçlar ise yaşlılığa bağlı levatör ayrışması vakalarında elde edildi. Doğuştan olanlarda ameliyat öncesi ve sonrası limbusölçüm değerleri arasında anlamlı farklılık bulunamazken (p>0,05) doğuştan olmayanlarda ameliyat öncesi ve sonrası ölçümlerde anlamlı farklılık olduğu söylenebilecek bir değer bulundu (p=0.059). Sonuç: Levatör ilerletme prosedürü, sonradan gelişen göz kapağı pitozlarında etkili bir yöntemdir. Fakat küçük yaştaki çocuklarda doğuştan kötü derece pitoz ve zayıf levatör fonksiyonu varlığında ilk aşamada levatör ilerletmenin faydasız olabileceği akılda bulundurulmalı ve frontal askılama yöntemi ön plana çıkarılmalıdır.

Abstract

Aim: Blepharoptosis is defined as lowered position of the upper eyelid. Levator advancement is an effective method that is generally executed in moderate and severe ptosis. The efficiency of levator advancement procedure between congenital and acquired ptosis is investigated in this study. Method: A total of 8 patients with 8 unilateral ptosis which were operated between years 2016-2019 were included in the study. Age, gender, limbus coverage distance, levator function estimation, ethiology, duration of complaint, follow-uptimes and surgical out comes have been recorded. All patients recieved a levator advancement procedure.Results: Five male and 3 female patients between ages 3 to 70 were included in the study. Two of the patients had congenital ptosis while 3 had senil dehiscence and other 3 had ptosis secondary to trauma (assault, fall from height, cancer operation). Patients with congenital ptosis had poor levator function and severe limbus coverage distance. Limbus coverage distance was not improved more than 1mm in these patients. The best results were obtained in senile levator dehiscence cases. There were no statistical differences between pre-operative and postoperative limbus coverage distances of congenital ptosis patients (p>0,05), while patients with acquired ptosis had almost statistically significant difference(p=0.059). Conclusion: Levator advancement procedure is an affective method of acquired ptosis. However, it is beneficial to keep in mind that severe ptosis with poor levator function in early pediatric age could be ineffective and frontal sling should be considered in this particular population.