BİYOBAZLI NANOKOMPOZİTLER VE GIDA AMBALAJLAMADAKİ UYGULAMALARI

Özet

Petrol bazlı plastiklerin çevreye olumsuz etkileri nedeniyle kullanımını azaltmak için biyobazlı polimerlerin kullanımı artış göstermektedir. Biyopolimerler genellikle, nanokompozit oluşturmak için en az bir boyutu nano olan zenginleştirme ajanları (nanopartiküller, dolgular) eklenerek geliştirilebilen mekanik ve bariyer özelliklere sahiptir. Nanopartiküller, mikro boyutlu hallerine oranla daha yüksek yüzey alanına sahip olup dolgu ile polimer arasındaki etkileşimi ve sonuç materyalin performansını arttırır. Nanoyapılar aynı zamanda, antimikrobiyel özellikler, oksijen yakalama, enzim immobilizasyonu, uygun olmayan sıcaklık ya da oksijen seviyesini belirten sensörler gibi aktif özellikler de sağlayabilmektedir. Bu özet çalışması, polilaktik asit, polikaprolakton, polihidroksialkonat, nişasta ve kitosan gibi çok çalışılan biyobazlı nanokompozitler ve bunların gıda ambalajlama uygulamaları üzerinedir.

Abstract

There is growing interest in developing bio-based polymers to reduce the use of conventional nonbiodegradable petroleum-based plastics because of their adverse effect on environment. However, biopolymers usually have poor mechanical and barrier properties, which may be improved by adding reinforcing agents with at least one nanoscale dimension (nanoparticles, fillers), forming nanocomposites. Nanoparticles have proportionally larger surface area than their microscale counterparts, which favor the filler–matrix interactions and the performance of the resulting material. Nanostructures may also provide active properties such as antimicrobial properties, oxygen scavenging ability, enzyme immobilization, or indication of the degree of exposure to some detrimental factors like inadequate temperatures or oxygen levels. This review focuses on the properties of the most studied bio-based nanocomposites such as chitosan, starch, polycaprolactone, polylactic acid and polyhydroxy alconate and their food packaging applications.