“Sıradan Hayatlar”ın Psikanalitik Tahlili

Özet

Jale Sancak’ın “Sıradan Hayatlar” adlı hikâyesi iç içe geçmiş iki hikâyeden oluşan çok katmanlı bir yapıya sahiptir. Ana çerçeve, yaşadıklarından yola çıkarak hikâyesini kurgulayan Güner’i anlatır. Birinci iç hikâye Güner’in yazma sürecini, ikinci iç hikâye ise Güner’in yarattığı Ömer ve Aslı’nın yaşadıklarını anlatır. Hikâye, çoklu anlatım, bilinçakışı, üstkurmaca, iç konuşma, geriye dönüş, imgesel anlatım ve metinlerarasılık gibi tekniklerle kurgulanmıştır. Olay örgüsü içerisinde serbest çağrışım, aktarım, yansıtma gibi psikanalitik tekniklerin kullanılabilirliği açısından uygun haller bulunmaktadır. Aslı, çocukken kendisini tacize uğratan babasını öldürmeyi planlayan nevrotik bir kişiliktir. Güner’in üstkurmacayla yazdığı iç öykünün aslında kendi yaşadıklarının bir yansıması olduğu, bilinçaltındaki travmaların zaman zaman bilinç düzeyine çıkarak hikâye kişilerine yansımasıyla anlaşılır. Bu çalışmada, hikâyede kullanılan tekniklerin olay örgüsü, kişiler ve mekân bağlamındaki çağrışımlarından hareketle, Güner ve Aslı’nın psikanalitik tahlilleri yapılacaktır. Bu yöntem, Freud’un öğretisi esas alınarak “metin merkezli” okunan hikâyedeki kahramanlara uygulanacaktır. Güner’in bu hikâyeyi yazmasındaki temel etkenin katarsis (arınma) olduğunun kanıtlanmasına çalışılacaktır.

Abstract

Jale Sancak's story, The Ordinary Lives, has a multi-layered structure consisting of two interwined stories. The story is constructed multi-narration, stream of consciousness, metafiction, inner speech, inversion, imaginary expression and intertextuality. Within the plot, there are suitable situations that include some techniques such as free association, transferring, reflecting, which are the techniques of psychoanalysis. Aslı is a neurotic person who plans to kill her abusive father. It is understood that the inner story that Güner wrote by fictionalising with metafiction is actually a reflection of her own experiences, and that the traumas in her subconscious are occasionally raised to the level of consciousness by reflecting them to the characters in the story. In this study, the psychoanalytic analyses of Güner and Aslı, will be made based on what the postmodern techniques used in the story evoke within the context of plot, people and space. This method will be applied to the heroes of the story which is read in a text centered format based on Freud's teaching will be exempted from this analysis. This will try to prove that the main factor in Güner's writing this story as a reflective consciousness is catharsis.