Going beyond seismic resolution using borehole image logs: A case study in Tokaris-İkizce fields, SE Turkey

Kuyu imaj logları ile sismik çözünürlük sınırlarının aşılması: Tokaris-İkizce sahalarından bir uygulama, GD Anadolu Bölgesi, Türkiye

Özet

Kuyu imaj logları, açılmış kuyu yüzeyinin elektrik ve akustik resimleridir. Düşey rezülüsyonları yüksek olduğu için yapısal ve stratigrafik özelliklerin yorumlanmasında önemli rol oynarlar. İmaj logları kuyuyu kesen tabaka düzlemlerini, çatlakları, küçük ölçekli fayları tayin etmede kullanılabilir. Kümülatif eğim açısı grafikleri, rezervuarlarda çatlak oluşumuna neden olan ve permeabilite zonları olarak çalışan gizli fayların tayininde yardımcı olur. Bu çalışmada, Sayındere, Karaboğaz ve Karababa formasyonlarında kuyu imaj loglarının kullanımı ve sismik data entegrasyonu ile küçük ölçekli faylar tespit edilmiş ve modellemesi yapılmıştır. Faylar K 04° D doğrultulu ve 70° ile GD yönelimlidirler. Bu fay zonlarında çatlak yoğunluğunda artış olduğu gözlenir. Eşlenik iki set olarak gözlenen bu çatlaklar, yüksek açılıdırlar. Çalışma alanında yatay maksimum asal sıkışma yönü yaklaşık kuzey-güneydir. Çatlaklar ile yatay maksimum asal sıkışma yönü (sHmax) arasındaki açının yaklaşık olarak 20°-30° olması bu çatlakların makaslama ve hibrid çatlaklar topluluğu olduğunu ima eder.

Abstract

Borehole image logs are electrical and acoustic maps of the wellbore surface. They play an important role in interpreting structural and stratigraphie features because of their high vertical resolution. Image logs can be used to detect small-scale faults, fractures, and bed-ding planes that intersect the boreholes. Cumulative dip plots help to identify subtle faults which serve as permeability conduits and lead to fracture development in reservoirs. In this study, subtle faults have been identified using borehole image log interpretation from Saymdere, Karaboğaz and Karababa Formations, and the results are integrated with seismic data. The fault trend is N 04° E and it has a 70° SE dip direction. The fractures are conjugate in two sets. sHmax (horizontal maximum principal stress) orientation in the well is about N-S. 20°-30° dihedral angle between the fracture sets and sHmax orientation implies that these fractures are a combination of shear and hybrid fracture sets.