YÖNETİLEBİLİR GÖÇ POLİTİKALARI VE KÜLFET PAYLAŞIMI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME: SURİYELİ SIĞINMACILAR ÖRNEĞİ

An Evaluation on the Manageable Migration Policies and Burden- Sharing: The Case of Syrian Asylum Seekers

Özet

Suriyeli sığınmacılar, 4 Nisan 2013 tarih ve 6458 sayılı Yabancılar veUluslararası Koruma Kanunu’nun 91. maddesi çerçevesinde, geçicikoruma statüsünde, Türkiye’de barındırılmaktadır. Türkiye’deyaklaşık 3 milyon Suriyeli, uluslararası hukuk açısından yapılagelişolarak yorumlanabilecek geçici koruma statüsünde, düzenli sağlık,önemli düzeyde eğitim ve barınma hizmeti almaktadır. Ancak geçicikoruma statüsündeki bu politika, sürdürülebilir gözükmemektedir;2018 yılı itibariyle, yaklaşık 8 yıldır kamplarda yaşayan insanlarageçici demek tartışmalıdır. Eldeki veriler ve çeşitli ölçeklerdekiaraştırmalar dikkate alındığında, hatırı sayılır düzeyde Suriyeligöçmenin kalıcı olacağı dikkate alınarak, gerekli politikalarüretilmelidir. Bu anlamda Türkiye’nin yönetilebilir ve külfetpaylaşımını içeren modellere ihtiyacı vardır. Bu nedenle çözümolarak liyakat esasına dayalı mültecilik olgusunun geliştirilmesi,gönüllü geri dönüşler için Suriye’nin imarına katkı yapılması vekülfet paylaşımı için uluslararası sivil toplum örgütlerine erişimyollarının aranması gerektiğini söylemek mümkündür.

Abstract

Syrian asylum seekers are sheltered in Turkey on temporary protection status, under Article 91 of the Foreigners and International Protection Law No. 6458 of 4 April 2013. In Turkey, approximately 3 million Syrians receive services of regular health, significant level of education and of shelter with temporary protection status, which can be interpreted as custom in terms of international law. However, this policy based on the temporary protection status does not seem sustainable; it is already argued whether the people who have been living in the camps for roughly 8 years, as of 2018, are temporary or not. Taking into consideration the available data and the studies on the various scales, necessary policies should be produced considering that the significant number of Syrian migrants will be permanent. In this sense, Turkey needs models that include manageable migration policies and burdensharing. For this reason, merit based refugee approach should be developed, contributions to the reconstruction of Syria for voluntary return should be made and the ways of access to international NGOs should be sought for sharing the burden.