18. YÜZYILDA RUSYA’NIN KUZEY KAFKASKA’YI HRİSTİYANLAŞTIRMA POLİTİKASI

THE CHIRISTIANIZATION POLICY OF RUSSIA IN THE NORTH CAUCASUS IN THE 18TH CENTURY

Özet

Rus Çarlığı, 16. yüzyıldan itibaren Kuzey Kafkasya’da genişleme siyaseti izlese de bölgede, ancak 18. yüzyıldan sonra etkin bir güç olabilmiştir. Bizans’ın mirasçısı olmak isteyen Ruslar, imparatorluğu Ortodoksluğun merkezi yapmışlar ve hakimiyetleri altındaki halkları da aynı din altında birleştirmeyi, imparatorluğun genişlemesini ve birliğini garanti eden bir misyon olarak görmüşlerdir. Bu nedenle özellikle Çerkezler, Osetler ve Çeçenlerin Hristiyanlaştırılmasına ağırlık verilmiştir. Rus otoriteleri, Hristiyanlık bu halklar arasında geçmişte yayıldığı için onların, bu dini tekrar kabul edeceklerini iddia etmişlerdir. Hristiyan unsurları, özellikle Kozakları, Kafkas halklar arasına yerleştirme, Kafkasyalı yerlileri Rus bölgelerine göç ettirme, vaftiz olanlara maddi imkânlar sunma gibi metotlar, Hristiyanlaştırma projesi çerçevesinde en sık başvurulan metotlar olmuştur. Tabiki en etkili yol olarak, bu halklaravaazlar verecek misyonerler gönderme yöntemi görülmüş ve bu misyon için 1745 yılında “Oset Komisyonu” isimli özel bir dini kurum oluşturulmuştur. Bu komisyon, misyonerler ve rahipler yetiştirmek için okullar açmış, kiliseler kurmuş ve misyonerlik faaliyetleriyle onbinlerce Kafkasyalıyı, bilhassa Oseti vaftiz etmiştir. Kuzey Kafkasya halkları çoğunlukla Müslüman olarak kalsa da, bugün Osetlerin büyük bölümünün Ortodoks Hristiyan oluşu, Rus Hristiyanlaştırma siyasetinin bir sonucudur.

Abstract

Although Russian Empire began to pursue the policy of expansion in the North Caucasus in 16th century, it was able to become a superior power in the region only from the 18th century. The Russians who wanted to be Byzantine heirs, made the empire the centre of Orthodoxy, and considered joining the peoples under their rule under one religion as an imperial mission by which the expansion and unity of the empire should be secured. Therefore, the focus was especially on the Christianization of Circassians, Ossetians and Chechens. As Christianity has spread among these peoples in the past, the Russian authorities claimed that they would accept this religion without any problem. Methods such as settlement of the Christians, especially Cossacks, among Caucasian peoples, the relocation of the Caucasian natives into Russian territories and providing financial opportunities for baptized people have been the most frequently used methods within the framework of the Christianization project. Unquestionably, the most effective way was to send missionaries to these nations who would preach among them, and a special religious institution called “Ossetian Commission” was established for this mission in 1745. This commission opened schools to educate missionaries and priests, built churches, and thousands of Caucasians, especially Ossetians, have been baptized by their missionary activities. Although the peoples of the North Caucasus remained mostly Muslim that the majority of Ossetians are today Orthodox Christians is a result of the Russian Christianization policy.