Akromiyoklaviküler eklem çıkıklarında korakoklaviküler bağ tamiri ve vida ile tespit

Coracoclavicular ligament repair and screw fixation in acromioclavicular dislocations

CEM ZEKİ ESENYEL,Kahraman ÖZTÜRK,AHMET MURAT BÜLBÜL,SEMİH AYANOĞLU,Hasan Hüseyin CEYLAN

Özet

Amaç: Akromiyoklaviküler eklem çıkıklarında korakoklaviküler spongiöz vida ile tespit yapılan hastaların uzun dönem sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: Akromiyoklaviküler eklem çıkığı nedeniyle 32 hastaya (24 erkek, 8 kadın; ort. yaş 35; dağılım 19-58) modifiye Bosworth tekniği kullanılarak korakoklaviküler tespit yapıldı. Rockwood sınıflamasına göre, yedi hastada tip III, dokuz hastada tip IV, 13 hastada tip V ve üç hastada tip VI çıkık vardı. Kortikal vida tespiti yapılan iki hasta dışında, tüm hastalarda bağ tamiri ardından spongiöz vida ile tespit yapıldı. Kortikal vida kullanılan, takip döneminde vida sıyırması gelişen ve tekrar ameliyat edilen bu iki hasta değerlendirmeye alınmadı. Vidalar ameliyattan sekiz hafta sonra lokal anestezi ile çıkarıldı. Tedavi sonrası değerlendirmeler kozmetik görünüm, fonksiyonel durum, ağrı, lokal hassasiyet, eklem hareket açıklığı ve fonksiyonel Constant skorlaması ile yapıldı. Ortalama takip süresi 3.1 yıl (dağılım 1-8 yıl) idi. Sonuçlar: Ortalama Constant skoru 98 (dağılım 92-100) bulundu. Yirmi altı hastada (%86.7) mükemmel, dört hastada (%13.3) iyi sonuç alındı. Ameliyat sonrasında bir hastada (%3.3) radyografik olarak akromiyoklaviküler eklemde subluksasyon gözlendi. Bu hasta hariç tüm hastalarda akromiyoklaviküler eklemin dizilimi normaldi. Hiçbir hastada eklem dejenerasyonu görülmedi. Tüm hastalarda omuz hareketleri ağrısız ve tamdı. Çıkarımlar: Akromiyoklaviküler eklem çıkıklarının cerrahi tedavisinde modifiye Bosworth tekniği, uygulama kolaylığı, düşük komplikasyon oranı ve düşük akromiyoklaviküler eklem artriti oranı ile yeterli omuz fonksiyonlarının sağlanmasında etkili bir yöntemdir.

Abstract

Objectives: We evaluated the long-term results of acromioclavicular dislocations treated with coracoclavicular fixation using a cancellous screw. Methods: Coracoclavicular fixation was performed using the modified Bosworth technique in 32 patients (24 males, 8 females; mean age 35 years; range 19 to 58 years) with acromioclavicular dislocations. According to the Rockwood classification, seven patients had type III, nine patients had type IV, 13 patients had type V, and three patients had type VI dislocations. Following repair of the coracoclavicular ligament, fixation was performed with a cancellous screw in all but two patients in whom a cortical screw was used. These two patients developed redislocation due to screw cut out and underwent reoperation with cancellous screw fixation and were not included in the final assessments. The screws were removed under local anesthesia after eight weeks postoperatively. The patients were evaluated for cosmetic appearance, functional status, pain, localized tenderness, articular range of motion, and with the functional Constant scoring system. The mean follow up was 3.1 years (range 1 to 8 years). Results: The mean Constant score was 98 (range 92 to 100). The results were excellent in 26 patients (86.7%) and good in four patients (13.3%). There was subluxation of the acromioclavicular joint in one patient (3.3%). The alignment of the acromioclavicular joint was normal in the remaining patients. None of the patients showed joint degeneration. All patients were pain-free and achieved full range of motion. Conclusion: With ease of application, low complication rate, and low rate of acromioclavicular joint arthrosis, the modified Bosworth technique is an effective surgical method in providing satisfactory shoulder function in acromioclavicular dislocations.