Dergiler / Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica / 2009 / Cilt: 43 - Sayı: 3
İleri yaş döneminde cerrahi dışı yöntemlerle tedavi edilen radius alt uç kırıklarının sonuçları
- Sayfa
- 229–234
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmada yaşlı hastalarda cerrahi dışı yöntem- lerle tedavi edilen instabil radius alt uç kırıklarının anato- mik ve fonksiyonel sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: Altmış beş yaşın üzerinde 29 hasta (7 erkek, 22 kadın; ort. yaş 72±7) instabil radius alt uç kırığı nede- niyle kapalı yerleştirme ve kısa kol sirküler alçı uygulaması ile tedavi edildi. AO sınıflandırmasına göre kırıkların tümü tip C idi. Anatomik sonuçlar Stewart radyografik ölçütle- rine göre değerlendirildi. İşlevsel değerlendirme Q-DASH (Quick-Disability of Arm, Shoulder and Hand) sorgulaması ile yapıldı. Hastaların kemik mineral yoğunlukları ve sağ- lam tarafla karşılaştırmalı olarak kavrama güçleri ve el bile- ğinin eklem hareketleri ölçüldü. Ortalama takip süresi sekiz ay (dağılım 6-12 ay) idi. Sonuçlar: Kırıkların tümü ortalama 4±1 hafta içinde kay- nadı. Yirmi iki hastanın (%75.9) kemik mineral yoğunluğu ölçümlerinde osteoporoz saptandı. Kemik morfolojik indeksi ölçümünde ise 26 hastada (%89.7) bölgesel osteoporoz bulun- du. Tedavi sonrasında radius tilt açısı +5.6±5.4˚, inklinasyon açısı 17±4.6˚, radius yüksekliği 9±2.3 mm, ulnar varyans pozitifliği ise 2.8±2 mm ölçüldü. Beş hastada (%17.2) radius eklem yüzünde 1 mm’yi geçmeyen basamaklanma saptandı. Stewart değerlendirme ölçütlerine göre, 15 hastada (%51.7) iyi, 12 hastada (%41.4) orta, iki hastada (%6.9) ise kötü sonuç alındı. Q-DASH puanı üçüncü ayda 38±19.2, son kontrolde ise 23±2.4 bulundu. Kırık taraf el bileğinin kavrama kuvveti sağlam tarafın %57.3±12.5’ine, ekstansiyon/fleksiyon hare- ket açıklığı sağlam tarafın %52±14’üne, pronasyon/supinas- yon hareket açıklığı ise %75±16’üne geriledi. On bir hastada (%37.9) komplikasyon görüldü. Üç hastada (%10.3) kötü kay- nama gelişti ve düzeltici osteotomi ile tedavi edildi. Çıkarımlar: Yaşlı hastaların cerrahi riskleri ve sınırlı tedavi beklentileri göz önüne alındığında, instabil radius alt uç kı- rıkları kapalı yerleştirme ve kısa kol alçı ile tedavi edilebilir.
Abstract
Objectives: This study was designed to evaluate anatomical and functional results of non-surgical treatment for unstable distal radius fractures in the elderly. Methods: Twenty-nine patients (7 males, 22 females; mean age 72±2 years) aged ≥65 years were treated with closed reduction and short-arm circular casting for unstable distal radius fractures. According to the AO classification, all pa- tients had type C fractures. Anatomical and functional re- sults were assessed using the Stewart criteria and Q-DASH (Quick-Disability of Arm, Shoulder and Hand) question- naire, respectively. Bone mineral density measurements were performed. Grip strength and wrist range of motion were measured in comparison to the unaffected side. The mean follow-up was eight months (range 6 to 12 months). Results: Union was achieved in all fractures within a mean of 4±1 weeks. Bone mineral density measurements showed os- teoporosis in 22 patients (75.9%), and 26 patients (89.7%) had regional osteoporosis in cortical width measurements. After treatment, radiographic measurements showed the following: radius tilt angle +5.6±5.4˚, inclination angle 17±4.6˚, radial height 9±2.3 mm, and positive ulnar variance 2.8±2 mm. Five patients (17.2%) exhibited an articular step-off of less than 1 mm on the radial surface. According to the Stewart criteria, the results were good in 15 patients (51.7%), moderate in 12 patients (41.4%), and poor in two patients (6.9%). The mean Q-DASH score was 38±19.2 at three months, and 23±2.4 at final follow-up. Grip strength, extension/flexion, and prona- tion/supination were measured as 57.3±12.5%, 52±14%, and 75±16% of the unaffected side, respectively. Complications were seen in 11 patients (37.9%). Three patients (10.3%) de- veloped malunion which required corrective osteotomy. Conclusion: Unstable distal radius fractures can be treated with closed reduction and cast application in low-demand elderly patients to avoid risks and complications of surgery.