Deplase humerus suprakondiler kırıklarının tedavisinde çapraz Kirschner teli ve üç tel konfigürasyonlarının radyolojik olarak karşılaştırılması

Özet

Amaç: Pediatrik suprakondiler humerus kırıklarının osteosentezinde kullanılan çapraz K-teli ve üç K-teli konfigürasyonları, erken postoperatif ve geç postoperatif Baumann ve taşıma açılarında ölçülen korreksiyon kaybı açısından karşılaştırıldı. Çalışma planı: Kliniğimizin acil birimine 1999 yılının ikinci yarısında başvuran Gartland tip III suprakondiler humerus kırıklı çocuklar rastgele seçimle iki tedavi grubuna ayrıldı. İlk gruba (n=17, 11 erkek, 6 kız; ort. yaş 6.1) genel anestezi altında kapalı repozisyon, iki çapraz K-teli ile osteosentez; ikinci gruba (n=18, 12 erkek, 6 kız; ort. yaş 7.6) genel anestezi altında kapalı repozisyon, biri deplasman tarafından olmak üzere üç K-teli ile osteosentez yapıldı. Tüm hastalarda sağlam taraf ve intraoperatif ve son kontrol sırasında kırık tarafında Baumann ve taşıma açıları ölçüldü; bu iki açıdaki korreksiyon kaybı radyolojik olarak hesaplandı. Sonuçlar: Her iki grupta intraoperatif ve son kontrollerdeki Baumann ve taşıma açıları arasında anlamlı farklılık bulunamadı. Ancak korreksiyon kaybı, üç K-teli grubunun lehine, anlamlı fark gösterdi (Baumann açısı için p=0.003, taşıma açısı için p=0.028). Çıkarımlar: Deplase, suprakondiler humerus kırıklarının kapalı perkütan osteosentezi için 3 K-teli konfigürasyonu, çapraz K-teli konfigürasyonuna göre daha stabil bir osteosentez sağlamakta ve ek morbidite getirmemektedir.