"Yugoslavya-Makedonya" Topraklarından Türkiye'ye Göçler ve Nedenleri

Özet

Türkiye, "Osmanlı"nın çöküşünden batışına, "Cumhuriyet"in doğuşundan yükselişine Balkanlar, Kafkasya ve Kırım'dan göçler alan bir "göçmen ülkesi" haline gelmiştir. Osmanlı dönemindeki göçler "Müslüman" (dindaş), Cumhuriyet dönemindekiler ise "Türk soyundan olan veya Türk kültürüne bağlı bulunan" (soydaş) ölçütüne göre gerçekleşmiştir. Balkanlar'm "Yugoslavya-Makedonya" bölgesinden Türkiye'ye ilk göç hareketi 1877 ile 1878 arasında, ikincisi 1912-13 Balkan Savaşı yıllarında, üçüncüsü 1923-51, sonuncusu da 1952-67 döneminde gerçekleşmiştir. Göçlerde, başlıca "itici" nedenler yaklaşık olarak aynı ve ortaktır; Savaşlar, katliamlar, yağmalar, tecavüzler, baskı ve ayrımlar, tecritler, sürgünler ve zorla asimilasyonlar.

Abstract

From the collapse of the Ottoman Empire to its downfall and from the emergence of the Republic to its rise, Turkey became a country of "immigration" accepting migrations from the Balkans, Caucasia and Crimea. The migrations in Ottoman period took place according to the criteria of "Moslem" (coreligionist), on the other hand in the Republican era according to criteria of "having Turkish origin" or "of the Turkish culture" (soydaş). The first migration movement to Turkey from the "Yugoslavia-Macedonia" region of the Balkans took place between 1877 and 1878, the second, in the years of 1912-13 Balkan Wars, the third in the period of 1923-1951, and a more recent one in the period of 1952-67. The main "push" factors of emigration are almost the same and common: Wars, massacres, pillages, rapes, repressions and violations, segregations, deportations and forced assimilations.