Dergiler / Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi / 2007 / Sayı: 41

Divan Şiirinde "Cünun" ve "Mecnun" Kavramları ile Bu Kavramların Fehim-i Kadim Divanı'ndaki Kullanımı

"Cünun" and "Mecnun" Concepts in Divan Poetry and their Usage in Divan of Fehim-i Kadim

Sayfa
23–43
DOI
—

Özet

İçsel ve manevî tecrübelerini birtakım sembollerle ifade etme yolunu tercih eden divan şairlerinin kullandıktan semboller, madde âleminden seçilmiş olan varlık ve durumlardır. Divan şiirinin anlam dünyasına girebilmek de ancak söz konusu sembolik ifadelerin arka plânına inmekle mümkündür. Sınırlı ve ortak bir malzemeyle şiirlerini söylemiş olan divan şairlerinin şiirlerinde sık sık kelime tekrarlarına rastlamak mümkündür. Çoğu za­man divan şiirinin sınırlı bir söz dağarcığına sahip olmasının bir sonucu olarak yorumlanabilecek bu kelime tekrarlarından bazıları, özellikle şiir­lerini şahsîleştirebilmeyi başarabilmiş şairlerin eserlerinde karakteristik bir özellik niteliği taşıyabilmektedir. Bu çalışmada, divan şiirinin sembolik ifadelerinden olan "cünûn" ve "mecnûn" kavramlarının arka plândaki anlamları üzerinde durulmuş ve bu kavramları şiirlerinde sık sık tekrar eden Fehîm-i Kadîm'in kişiliği ve hayatıyla, söz konusu kavramlar arasındaki ilişki tespit edilmeye ça­lışılmıştır.

Abstract

The symbols used by divan poets who prefered to explain their inner and spiritual experiences with a number of symbols are existencies and states chosen from the material world. To get into the world of meaning in divan poems is only possible by understanding permeating the background of present explanations. In the poems of divan poets who said their poetries with limited and common materials it is possible to often encounter with word repetitions. Some of these word repetitions that can usually be explained as a result of divan poetry's limited vocabulary bear a characteristic feature in the poems of poets who managed to personalize their poetries. In this work, the meanings of the concepts of "craziness" and "crazy" which are of symbolic meaning in divan poetry are emphasized and the relationship and parallelism between the present concepts and the personality and life of Fehîm-i Kadîm who often used these concepts in his poems are attempted to be established.