LA ROSA MUERTA DE AURORA CACERES (1877-1958): ELEMENTOS MODERNISTAS EL CUERPO FEMENINO ENFERMO

Özet

Perulu kadın yazar Zoila Aurora Caceres gibi değişik edebi dönemlerdeki Kanonlara isimleri eklenen ve tanınmaya başlanan kadın yazarların isimleri her geçen gün artmaktadır. Bu çalışma yazarın La Rosa Muerta (1914) (Solan Gül) adlı romanının Latinamerikadaki modernist akıma ait olduğunu gösteren kosmopolit, egzotik ve oryantal olan şeylere, lükse ve giyime düşkünlük, kendini tehdit altında hisseden özne, Paris şehrinin tercih edilmesi, biçem özellikleri ve diğer insanlardan farklı bir duyarlılığın gösterilmesi gibi unsurları incelemektedir. Ayrıca, bir kadın olarak modernist kadın yazarların bedene yaptıkları vurgu da ele alınmış, romanın merkezini oluşturan bedenin önemi ve hastalık yüzünden bozulması, kadının aktif cinsel rolünün değişimi ve ataerkil düzen tarafından önerilen eve hapsedilmiş pasif kadın rolünün reddedilmesi gibi unsurlara da yer verilmiştir.

Abstract

Cada vez son mds los nombres de escritoras que se recuperan incluyen en los cdnones de las diferentes e'pocas literarias, como es el caso de la peruana Zoila Aurora Caceres. El presente ensayo analiza los elementos que prueban que su novela La Rosa Muerta (1914) pertenece al movimiento modernista hispanoamericano: el gusto por lo cosmopolita, lo exo'tico lo oriental, el lujo, el rejinamiento, la ropa; la presencia de un sujeto amenazado; preferencia por Paris; el estilo; la muestra de una sensibilidad distinta al resto. Ademas, como mujer escritora modernista se aprecia el e'nfasis en el cuerpo— la importancia del cuerpo su deterioro debido la enfermedad es el verdadero centro de la novela—, con e'l las transgresiones en cuanto al papel sexual activo de la mujer el rechazo ser encasillada en el rol femenino pasivo propuesto por el Sistema patriarcal.