Diyabet kampına katılan ergen ve çocukluk çağındaki tip 1 diyabetik hastaların ruhsal bulgu ve belirtilerinin değerlendirilmesi

Özet

Depresyon ve diyabetin sıklıkla bir arada bulunduğu ve prevelansın giderek artış gösterdiği bilinmektedir. Bu çalışmada bir diyabet kampına katılan (GAPDİAP) tip 1 diyabetik çocuk ve ergenlerin ruhsal belirti ve bulgularını değerlendirmeyi amaçladık. Çeşitli illerden [Diyarbakır (n=15), Gaziantep (n=14), Elazığ (n=15), Kahramanmaraş (n=6), Urfa (n=6) ] Diyabet Kampına katılan, yaşları 7-21 arasında değişen çocuk (n=15), erken ergen (n=23), ve geç ergen (n=18) toplam 56 tip 1 diyabetik hasta çalışmaya alındı. Ruhsal değerlendirmede SCL-90-R özbildirim ölçeği kullanıldı. Hastaların %50,9’unda somatizasyon, %47,3’ünde anksiyete, %43,9’un da obsesyon, %33,3’ünde depresyon, %37,5’inde psikoz, %48,2’sinde öfke, %28,1’inde fobi olmak üzere çoğul psikiyatrik bulgunun olduğu saptandı. Hem erken ergenlerde, hem de geç ergenlerde somatizasyon skorunun çocuklardan anlamlı olarak daha fazla olduğu görüldü (sırasıyla 1,30±0,73, 1,07±0,70, ve 0,69±0,67, p=0,006, p=0,02). Tip 1 diyabetik çocuk ve ergenlerde çoğul psikiyatrik bozukluğu düşündüren belirtiler tespit edildi. Ergen dönemde somatizayon skorları çocukluk çağından daha yüksek bulundu.