Salgın Günlerinde Dijital Kölelik Üzerine Bazı Düşünceler

Özet

Kölelik (chatter slavery), rızası olmaksızın kişinin başka bir kişiye ait bir meta olması olarak tanımlanırken, dijital kölelik (dijital slavery) iddialı bir kavram gibi görünebilir. Ne de olsa kişi, dijital kültürü arzulamış ve gönüllüce teknoloji tarafından cezbedilerek içine dahil olmuştur. Ancak salgın döneminde farklı sebeplerle eskisi kadar, ya da daha da artarak, dünyayla ilişkisini ekran yoluyla kuran kimseler, gerçekte sanal dünyadaki veri havuzlarında yaşayan ve evlerinden çıkamasalar bile dünya çapındaki veri iletim kanallarıyla seyahat eden dijital varlıklardır. Katılımcıların kişisel verileri, mahremiyetleri, platformlardaki etkileşimleri, o platformlara sahip olan kişilere aittir. Bu durumda, insan hangi açılardan dijital köleleştirilmiştir? Bu makalede, çalışanlar; emeğini dijitalleştirenler ve dijitalleştirme olanağından yoksun olanlar ile kendini maddi olarak üretemeyenler olarak ayrılacaktır. Bu grupların kendilerine ve hayatlarının gündelik pratiklerine yabancılaşmaları arasında bağlar kurulmaya çalışılacaktır. Salgın, iş dünyasının önde gelen isimleri tarafından ‘endüstri 4.0’a geçildiğini varsayan belirli bir grubun krizi ile, toplumun alt ve orta sınıflarının, aslında, web 2.0 ile 3.0 arasında bir yerde sıkışmış olduğu çelişkisini billurlaştırmıştır. Bu çelişkinin içerdiği toplumsal sorundan yola çıkılarak makalede; esneklik, sayısal uçurum, bilgi kapitalizmi, kişisel bilgilerin mahremiyeti, gibi kavramlar üzerinde durulacaktır. Eleştirel diyalektik sorgulama yöntemi ile soyut kavramlar, somut örnekler üzerinden tartışılacaktır.

Abstract

While chatter slavery is defined as a commodity belonging to another person without their consent, digital slavery may seem like an ambitious concept. After all, one aspired to digital culture and was voluntarily enticed by technology. However, during the epidemic period, people who establish their relations with the world through the screen as before, or even more for that reason, are actually digital entities living in data pools in the virtual world and traveling through data transmission channels around the world, even if they cannot leave their homes. Their personal data, privacy, interactions on the platforms belong to the people who own those platforms. In this case, in what ways is man digitally enslaved? In this article, employees; Those who digitize their labor will be divided into those who do not have the opportunity to digitize and those who cannot produce themselves materially. It will be tried to establish links between the alienation of these groups from themselves and the daily practices of their lives. The epidemic crystallized the contradiction that the lower and middle classes of the society were actually stuck somewhere between the web 2.0 and 3.0, with the crisis of a certain group that assumed the transition to “industry 4.0” by the leaders of the business world. In this study, which is on the agenda again with this social problem; With an emphasis on concepts such as flexibility, digital divide, information capitalism, privacy of personal information, abstract concepts will be discussed through the critical dialectical inquiry method, concrete examples, and liberal mainstream methods of obtaining epistemological knowledge will be avoided, especially with a conscious choice.