Surgical Treatment of Peyronie’s Disease: Single-centre Experiments

Özet

Objective: We aimed to share the data of the surgeries that we performed in our clinic and to compare this with other findings in the literature. Methods: The files of 24 Peyronie’s disease (PD) patients operated in our clinic between August 2015 and July 2018 were retrospectively reviewed. Eight of these patients had mild curvature ( 60°). The penile curvatures below 60° were corrected by the Nesbit method, and curvatures above 60° were operated by venous grafting. Erectile dysfunction (ED), International Index of Erectile Function (IIEF)-5 score and PD questionnaire (PDQ) were evaluated preoperatively and post-operatively. Moreover, anatomical and functional success was evaluated. Results: The curvature of six patients operated using Nesbit method was 44.16°± 2°. No residual curvature was observed during the post-operative follow-up. The mean preoperative penile length derived from all the patients was 12.57±3.1 cm and the post-operative penile shortening was 15±9.2 mm. The curvature of 18 patients who underwent venous grafting was 77.5°±9.5°. Also, post-operative residual curvature was calculated to be 15.41°± 9.8°. A total of 12 of patients who underwent surgery using this technique had ED; however, only two of these patients did not benefit from the medical treatment. Therefore, these two patients underwent penile prosthesis implantation in the same session. IIEF-5 and PDQ scores improved significantly in both groups (p<0.05). Conclusion: Surgical treatment is the gold standard for PD. An appropriate surgical procedure should be selected based on the degree of penile curvature and ED of the patient. Anatomic and functional success is quite satisfactory for patients.

Abstract

Amaç: Kliniğimizde gerçekleştirdiğimiz ameliyatların verilerini paylaşmayı ve literatürdeki diğer bulgularla karşılaştırmayı amaçladık. Yöntemler: Kliniğimizde Ağustos 2015 ile Temmuz 2018 tarihlerinde ameliyat edilen 24 Peyronie hastalığı (PH) hastaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların 8’inin kurvatürü ciddi olmamakla beraber ( 60°) denilecek boyuttaydı. Kurvatürü 60°’nin altında olanlara Nesbit yöntemi, kurvatürü 60°’nin üstünde olanlar venöz greftleme yöntemiyle opere edildi. Hastaların ameliyat öncesi erektil disfonksiyon (ED), Uluslararası Erektil Fonksiyon İndeksi (IIEF)-5 skoru ve PH sorgulama formu (PDQ) sonuçları post-operatif değerleriyle karşılaştırıldı. Anatomik ve fonksiyonel başarı değerlendirildi. Bulgular: Nesbit yöntemiyle opere edilen 6 hastanın kurvatür derecesi 44,16°±2° idi. Post-operatif takiplerinde rezidü kurvatür izlenmedi. Bu hastaların preoperatif ortalama penis uzunluğu 12,57±3,1 cm iken post-operatif penil kısalma miktarı 15±9,2 mm olarak ölçüldü. Ameliyat öncesi hiçbir hastada ED yoktu. Venöz greftleme yapılan 18 hastanın kurvatür derecesi 77,5°±9,5° idi. Post-operatif rezidü kurvatür derecesi 15,41°±9,8° olarak tespit edildi. Bu teknikte ameliyat edilen hastaların 12’sinde ED vardı fakat sadece 2’si medikal tedaviden fayda görmediği için aynı seansta penil protez implantasyonu yapıldı. IIEF-5 ve PDQ skoru iki grupta da istatistiksel açıdan anlamlı şekilde düzeldi (p<0,05). Sonuç: PD’de cerrahi altın standart yöntemdir. Penil kurvatür derecesi ve hastanın ED durumuna göre uygun ameliyat yöntemi seçilmelidir. Anatomik ve fonksiyonel başarı hastalar için oldukça tatmin edicidir.