GELİR VERGİSİ KANUNU’NDAKİ VERGİ HARCAMALARININ VERGİ ADALETİ BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Özet

Vergilendirilmesi gereken alanların vergi harcaması yoluyla vergidışına çıkarılması vergi tabanını daraltıp vergi adaletini zedeleyebilmektedir. Literatürde vergi adaletini sağlamaya yönelik en etkili vergi olarakkabul edilen 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’ndaki vergi harcamalarınınvergi adaleti üzerine etkisinin araştırılması bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Yapılan incelemede 2015-2019 döneminde her yıl “asgarigeçim indirimi” düzenlemesinin toplam vergi harcaması miktarının yarısından fazlasını oluşturduğu görülmektedir. Asgari geçim indirimi ücretgeliri elde edenlerin ödeme güçlerini kavramaya yönelik bir uygulamadır. Dolayısıyla Gelir Vergisi Kanunu’nda yer alan vergi harcamalarınınvergi tabanını daraltmaktan ziyade vergi adaletini arttırıcı yönde etkiettiği sonucuna varılmaktadır.

Abstract

The exclusion of taxable areas through tax expenditures can narrow the tax base and damage tax justice. The subject of this study is to investigate the effect of tax expenditures on tax justice in the Income Tax Law No. 193, which is accepted as the most effective tax for ensuring tax justice in the literature. According to the analysis, it is seen that the "minimum living allowance" regulation each year in the 2015-2019 period constitutes more than half of the total tax expenditure amount. The minimum subsistence allowance is an arrangement to grasp the ability of those who earn wage income to pay. Therefore, it is concluded that the tax expenditures included in the income tax law increase the tax justice rather than narrowing the tax base.