Okul Psikolojik Danışmanlarının Danışma Sürecinde Sessizliğin Kullanımına İlişkin Görüşleri ve Deneyimleri

School Counselors’ Views and Experiences on Uses of Silence in Counseling Process

Özet

Bu çalışmanın amacı psikolojik danışmanların psikolojik danışma sürecinde sessizliğin kullanımına ilişkin görüş ve deneyimlerini ortaya koymaktır. Araştırma 14 psikolojik danışmanla gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Görüşmelerin analizi sonucunda danışmanların sessizliğin danışma sürecine olumlu katkılar sağladığını düşündükleri ortaya çıkmıştır. Psikolojik danışmanlara göre sessizlik danışanın içgörü kazanmasına yardım etmekte, danışmana da süreçle ilgili düşünme fırsatı vermektedir. Danışmanların yarısı sessizliğin kullanımını bir teknik olarak görmekten ziyade, süreç içerisinde doğal olarak ortaya çıkan bir durum olarak görmektedirler. Psikolojik danışmanların çoğunluğu sessizliğin danışma sürecinin ilk merhalelerinde nadiren meydana geldiğini, danışan-psikolojik danışman iletişimi kuvvetlendikçe daha fazla ortaya çıktığını ifade etmektedirler. Psikolojik danışmanlar sessizlik anlarında daha çok danışma süreci ile ilgili şeyleri düşünürken çoğunluğu bu anlarda yaşadıkları duyguların farkında değildirler. Psikolojik danışmanlar üniversite eğitimleri sırasında sessizliğin kullanımına ilişkin bir eğitim almadıklarını ifade etmekte ve tecrübe kazandıkça sessizliğin yönetilmesi konusunda daha fazla ustalaştıklarını ifade etmektedirler. Görüşmelerin sonuçları ilgili alanyazın kapsamında tartışılmıştır. Ayrıca psikolojik danışmanların eğitimi ve bu konuda yapılacak diğer araştırmalar konusunda öneriler sunulmuştur.

Abstract

Aim of this study was to investigate counselors’ views and experiences on uses of silence in counseling process. The study was carried out with 14 counselors. Data were obtained by semi-structured interview technique. Results showed that participants largely thought silence had positive contributions on counseling process. According to participants silence gave time for the clients gained insight and gave opportunity to think for counseling process for the counselors. Most of the participants agreed that silence was a situation that aroused spontaneously rather than a technique in the process. A majority of participants thought that silence rarely occurred in initial stages of counseling process, it mostly happened when a therapeutic relationship between counselor and client became stronger. Also the results implied that counselors were not aware of their feeling and emotions during silence, they mostly used the silence to look over the counseling process. A majority of participants reported that they did not receive any training on uses silence in counseling sessions. The participants also expressed that they got more competency when they got more experiences. The results of the analysis of the interviews were discussed with the relevant literature. Additionally, suggestions for counselor education and future researches were made.