Romatoid artritli hastalarda aktivasyon ve remisyonu tanımlamada el bilek yumuşak doku ultrasonografisinin değeri

Role of evaluation of wrist soft tissue by ultrasound in prediction of activation and remission in patients with rheumatoid arthritis

Özet

Bu çalışmada, yumuşak doku ultrasonografisi (USG) ve power doppler ultrasonografisinin (PDU) romatoid artrit (RA) aktivasyonunu belirlemedeki geçerliliği araştırıldı. Çalışmaya Amerikan Romatizma Birliği (ARA) kriterlerine göre tanı koyulmuş 50 RA'lı hasta alındı (38 kadın, 12 erkek). Görüşme ile semptomlar, eklem şişliği ve ağrısı, hastanın aktivite değerlendirimi, doktorun global değerlendirimi, Stanford Sağlık Değerlendirme Ölçeği (HAQ) kaydedildi. Laboratuvar incelemelerde tam kan sayımı, CRP, romatoid faktör ve eritrosit sedimentasyon hızına bakıldı. Daha sonra iki bilekteki ekstansör tendonlar USG ve power doppler USG ile incelendi. Ultrasonografinin romatoid artrit aktivasyonunu saptamadaki duyarlılığı %52.6 ve özgüllüğü %100, power doppler USG'nin ise sırasıyla %73.6 ve %100 olarak bulundu. Çalışma bulguları, USG ve PDU'nun RA aktivasyonunu belirlemede kriter geçerliliği olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, duyarlılığı daha fazla olan USG'nin ilk test (tarama testi) olarak, özgüllüğü daha fazla olan power doppler USG'nin ise ikinci test (tanıyı kesinleştirmek için) olarak yapılması gerektiğini düşünmekteyiz.

Abstract

This study examined the validity of soft tissue ultrasound and power doppler ultrasound in the assessment of disease activity in R A. Fifty patients with diagnosis of RA according to ACR criteria were enrolled (38 females, 12 males) in the study. Symptoms, joint swelling and pain, patient's self-assessment of disease activity, physician's global assessment, and Stanford Health Assessment score (HAQ) were recorded by an interview. Laboratory investigations included blood count, sedimentation rate, CRP, RF. Ultrasonographic examination of extensor tendons of bilateral wrists was performed. Sensitivity and specificity for RA disease activity were %52.6 and % 100 for USG, %73.6 and % 100 for PDU. Probability of remission increased almost 17 times (%95 CI: 1,44-200.4) when both tests were normal compa-red to at least one positive test. Study findings provided evidence for the criterion validity of USG and PDU in the assessment of disease activity in RA. As a conclusion, we suggest the use of tendon USG which has a higher sensitivity as an initial test (screen test) then PDU which has a higher specificity as a second test (diagnostic).