Dergiler / Uluslararası Dil, Edebiyat ve Kültür Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: 1

LA MORA LITERARIA Y SU REPRESENTACIÓN EN TRES ÉPOCAS DIFERENTES: EL ABENCERRAJE, “HISTORIA DEL CAUTIVO” Y DIARIO DE UN TESTIGO DE LA GUERRA DE ÁFRICA.

EDEBİ MAĞRİBİ KADIN VE ONUN ÜÇ FARKLI DÖNEMDE TEMSİLİ: EL ABENCERRAJE, “ESİRİN ÖYKÜSÜ” VE DIARIO DE UN TESTIGO DE LA GUERRA DE ÁFRICA.

Sayfa
59–69
DOI
—

Özet

La mora literaria es un elemento fundamental de la herencia cultural y literaria española. Al cuestionarnos sobre su percepción en las diferentes épocas, se observa que esta figura representa una doble visión dentro de la literatura: por un lado, en obras tempranas se halla la tendencia a una aparente idealización femenina, mientras que en épocas posteriores suele despertar un sentimiento, no de temor como ocurre con el moro, sino de desprecio y de rechazo a causa de su fuerza disruptiva. Basándonos en moras literarias de diferentes periodos como Jarifa (El Abencerraje, 1561-1565?), Zoraida (“Historia del Cautivo” incluida en El Quijote, 1605) y las moras sin nombre que aparecen en Diario de un Testigo de la Guerra de África (1859-1860) de Pedro Antonio de Alarcón, el siguiente artículo analizará la relación de esta figura con los personajes “no-moros”, la manera en que la mora literaria se construye y cómo varía su percepción en las diferentes épocas fluctuando paulatinamente desde una visión casi idealizada hacia una mucho más degradante que incluye términos deshumanizados y de animalización.

Abstract

Mağribi kadın İspanyol kültürel ve edebi mirasının asli unsurdur. Bu durum farklı tarihsel dönemlerde sorgulandığında, Mağribi kadın şahsiyetinin edebi eserlerde çifte bir imgelem oluşturduğu gözlemlenmektedir. Erken dönem çalışmalarda idealleştirilen Mağribi kadın, Mağribi erkek gibi bir korkuyu tetiklemekten ziyade bir yıkıcı gücü nedeniyle aşağılanıp reddedilen bir duyguyu tetiklerken tasvir edilmektedir. Bu makalede Jarifa (El Abencerraje, 1561-1565?), Zoraida (Don Quijote’deki, “Esirin Öyküsü”, 1605) Diario de un Testigo de la Guerra de África (1859-1860)’da görülen isimsiz kadın Mağribi ve de Pedro Antonio de Alarcón gibi farklı dönemlerdeki edebi Mağribi kadınlar temel alınmıştır. Bu makale, edebi Mağribi kadın imajının nasıl inşa edildiğini ve farklı zamanlarda algısının ne şekilde değiştiğini incelemek için onların “Mağribi olmayan” kişiliklerle olan ilişkisini de göz önünde bulundurarak neredeyse idealize edilmiş bir imgelemden, insanlık dışı ve hayvanlaştırma terimlerini de içeren çok daha aşağılayıcı bir bakışa doğru yavaş yavaş evrilen bir görüşü incelemektedir.