HİSSİYATI TERCÜME ETMEK: FATMA FAHRÜNNİSA’NIN “DİLHARAB” ROMANINDA TECRÜBE VE DUYGULANIMLAR

TRANSLATING EMOTIONS: EXPERIENCE AND AFFECTS IN FATMA FAHRÜNNİSA’S “DİLHARAB”

Özet

1895-1900 aralığında Osmanlı kadın yazarlarının edebî üretimlerinde artış ve hızlanma görülmektedir. Bu makalede, bu dönemde meydana getirilmiş bir eser olarak Fatma Fahrünnisa'nın Dilharab romanı, bağlamı, temaları ve anlatım tekniği açısından çözümlenecektir. Bu esnada romanın duygulanımları; işleyiş tarzına özellikle odaklanılacaktır. İç monolog tekniğinin Türk edebiyatındaki ilk örneklerinden olan romanın anlatı tekniği ile duyguları temsil tarzı birbiriyle bağıntılıdır. Aynı zamanda romanın oluşumunda ve kuruluşunda kadınlar arası karşılaşmaların ve başkasının tecrübesine tanık olmanın özel bir rolü vardır

Abstract

There had been an increase and an acceleration in the literary productions of Ottoman women authors in 1895-1900 timespan. In the article, Fatma Fahrünnisa’s Dilharab, as a work of this period will be analyzed in terms of context, themes and narrative technique. During the analysis, the main focus will be on how the novel deploys and represents emotions and affects. The narrative technique of the novel, which was one of the first examples of interior monologue in Turkish literature, and its representational mode of affects are inter-related. At the same time, encounters among women and witnessing the other’s experience have specific roles in the formation and structuring of the novel