MUSTAFA NECATİ SEPETÇİOĞLU'NUN HİKÂYELERİNDE AİDİYET PROBLEMİ

Özet

Cumhuriyetin ilanından sonra Türkiyede büyük değişimler meydana gelmiş- tir. Savaş ortamının sona ermesiyle birlikte sosyal hayat renklenmeye başlamış, sanayinin gelişmeye başlamasıyla köy ve kasabalardan büyükşehirlere, özellikle de İstanbula göçler artmıştır. Fakat Anadolu insanın büyükşehirlere alışması pek de kolay olmamış ve bu insanlar aidiyet problemi ile karşı karşıya kalmışlardır. Bu durum edebî eserlere de yansımış, birçok yazar ve şair eserlerinde aidiyet problemi temasına yer vermiştir. 1950lerden itibaren hikâyeler yazmaya başlayan Mustafa Necati Sepetçioğlu da Anadolu insanının aidiyet problemine hikâyelerinde yer veren yazarlardan birisidir. Bu makalede, Sepetçioğlunun hikâyelerinde bireylerin mekâna karşı aidiyet problemleri ele alınacaktır.

Abstract

Great changes have occurred since the proclamation of the republic of Turkey. With the end of the war, social life and with the development of the industry in villages and towns, the rate of migration to great cities, especially to Istanbul, increased. Yet, it was never easy for Anatolian people to adapt to the urban life, and these people are faced with the problem of belonging. This issue is explored in quite a few literary works by various authors. Mustafa Necati Sepetçioğlu, publishing short stories after the 1950s, is one of these writers that represent the problem of belonging in his stories. This article, deals with the problem of belonging in Sepetçioğlus short stories