HÜSEYİN SUAT YALÇIN’IN “GÂVE DESTANI”

Özet

Tanzimat edebiyatında politik, sosyal, kültürel vb. gibi konuların işlen- mesinde en etkili araçlardan biri hâlini alan mizah, Servet-i Fünun dönemin- de II. Abdülhamit’in baskıcı rejimi sonucu arka planda kalmıştır. 1908’de II. Meşrutiyet’in ilanıyla birlikte sona eren sansür baskısının hemen ardından mizahî türde gazete ve dergilerin yanı sıra mizahî eserler de kaleme alınmaya başlamıştır. Servet-i Fünun dönemi şairlerinden Hüseyin Suat Yalçın da 1908’den sonra siyasî, sosyal ve şahıslara yönelik konularda yazmaya başladığı mizahî şiirlerini Gâve Destanı adlı eserinde toplamıştır. Bu çalışmadaki amaç, Hüseyin Suat Yalçın’ın eserini içerik bağlamında inceleye- rek, dönemin mizah kültürüne hangi yönleriyle katkı sağladığını tespit etmektir.

Abstract

Humor, one of the most effective tools for treating political, social, cultural subjects in Tanzimat literature, fell into obscurity under the oppressive regime of Abdülhamit II in Servet-i Fünun period. Right after the end of the period of autocracy, with the proclamation of constitutional monarchy, Servet-i Fünûn period poet Hüseyin Suat Yalçın also began to write humorous poems in political, social and individual matters after 1908 in his work titled Gâve Destanı. The purpose of this study is to examine the work of Hüseyin Suat Yalçın content-wise and to determine what aspects contributed to the period humor culture.