“BİZDE ROMAN”I TAMAMLAYAN KÖTÜLÜK: HUZUR’DA DOSTOYEVSKİ

Özet

Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Huzur romanı Dostoyevski ile güçlü metinlerarası ilişkiler kuran bir romandır. Suç ve Ceza, Budala, Cinler gibi Dostoyevski romanlarının izlerine Huzur’da rastlanmaktadır. Bu metinlerarasılık kendini özellikle kötülük imajında ve Suat karakterinde gösterir. Kötülük Dostoyevski romanlarında daha dinsel bir imajla birlikte gündeme getirilirken, Huzur’da modernleşme ile gelenek arasındaki çatışmayı belirginleştirmek ve Türk romanındaki bir eksiği kapatmak arzusuyla kullanılmaktadır. Bu makalede Tanpınar’ın Huzur romanı Dostoyevski metinleriyle karşılaştırmalı bir şekilde incelenecek ve iki yazar arasındaki metinlerarası ilişki kötülük imajı bağlamında tartışılacaktır

Abstract

Ahmet Hamdi Tanpınar’s A Mind at Peace is a novel that contains strong intertextual relationships with Dostoevsky. Traces from the novels such as Crime and Punishment, The Idiot, The Devils can be seen in A Mind at Peace. This strong intertextuality reveals itself especially in evil motifs and Suat, one of the characters. Evil presented more in religious motifs in Dostoyevsky’s novels whereas in A Mind at Peace it is presented to signify the confl ict between modernization and tradition, and used to desire for covering a fl aw in Turkish novel. In this article, Tanpınar’s A Mind at Peace will be analyzed with Dostoyevsky’s texts comparatively and the intertextual relationship between the two authors will be discussed in the concept of an evil motif