Prostat spesifik antijen ve türevleri prostat kanserini saptamadaki diagnostik önemi; etnik ve coğrafik varyasyon

The ethnic and geographic variation in the diagnostic values of prostate specific antigen and its derivatives in detecting prostate cancer

Özet

Amaç: Prostat spesifik antijen (PSA) ve türevleri prostat kanserini saptamada diagnostik değerinin araştırılması. Gereç ve yöntem: Temmuz 2004 ve mart 2005 yılları arasında, transrektal ultrason eşliğinde (TRUSG) altı kor biyopsi yapılan 105 hasta çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalarda PSA değeri 4-20 ng/ ml ± anormal parmakla rektal muayene (PRM) bulgusu mevcuttu. Tüm hastalar için PSA dansitesi (PSAD) ve transizyonel zon PSA dansitesi (TZPSAD) hesaplanmıştır. Prostat kanseri olan ve benign prostat hiperplazisi (BPH) olan hastalarda klinik değişkenler karşılaştırıldı; prostat hacmi, PSAD, TZPSAD, TRUSG bulguları ve PRM bulguları. Ayrıca TRUSG ve PRM’nin diagnostik değeri araştırıldı. Bulgular: Yüzbeş hastadan 11 hastada prostat kanseri saptandı (% 10.47). Benign prostat hiperplazisi olan hastalarda ve prostat kanseri olan hastalarda prostat hacmi, TPSA değeri, TRUSG ve PRM bulgularında anlamlı fark izlenmezken TPSAD ve TZPSAD de anlamlı fark saptanmıştır. (p=0.001, p=0.009 sırasıyla). TRUSG ve PRM’nin doğrulama (accuracy) oranı %59.04 ve % 50.47 idi, sırasıyla ve her ikisi prostat kanserini öngörmede yetersiz bulumuştur (p=0.25). Sonuç: Total PSA değeri 4- 20 ng/dl olan hastalarda prostat kanserini saptamada TPSA’nın istatistiksel diagnostik önemi yoktur. Ancak bu hastalarda TPSAD ve TZPSAD’nin prostat kanserini saptamada doğru (accurate) parametreler olarak karşımıza çıkmaktadır. Transrektal ultrasonoğrafi ve PRM prostat kanserini öngörmede yetersiz kalmıştır.

Abstract

Objective: To evaluate the diagnostic value of prostate specific antigen (PSA) and its derivatives in detecting prostate cancer at biopsies. Materials and methods: Between July 2004 and March 2005, 105 patients who underwent transrectal ultrasound-guided (TRUSG) systemic sextant core biopsies were included. All patients had PSA values 4–20 ng/ml ± abnormal digital rectal examinations (DRE) findings. PSA density (PSAD) and PSA density of the transition zone (TZPSAD) were calculated for each patient. Comparison between the clinical variables of patients with prostate cancer and benign prostatic hyperplasia (BPH) in terms of TPSA, total volume, TPSAD, TZPSAD, TRUS findings and DRE findings, was done. The diagnostic value of TRUS and DRE were also evaluated. Results: Out of 105 patients 11 had prostatic cancer (10.47%). There was no significant difference between subjects with BPH and subjects with prostate cancer in terms of total prostate volume, TPSA values, TRUS findings and DRE findings. However the values of TPSAD and TZPSAD for patients with BPH differs significantly from that of patients with prostate cancer (P = 0.0001, P = 0.009 respectively). The accuracy of DRE and TRUSG were 59.04% and 50.47% respectively, both of them are poor predictors with insignificant difference (P= 0.25). Conclusion: Total PSA is of no diagnostic value in detecting prostate cancer in Egyptian patients with PSA < 20 ng/ml. However TPSAD and TZPSAD could be considered as accurate parameters with clinical significant for prostate cancer prediction in patients with PSA below 20 ng/ml. TRUS and DRE are poor predictor of prostate cancer with no significant difference.