Dergiler / Zonguldak Sağlık Yüksekokulu Sağlık Eğitim Araştırma Derg. / 2005 / Cilt: 1 - Sayı: 3
Aile bireylerinin psikiyatrik hastalara ilişkin tutumları
- Sayfa
- 11–20
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Araştırma, psikiyatrik hastaların aile bireylerinin psikiyatrik hastalara karşı tutumlarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Araştırma, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Eğitim Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı polikliniğine başvuran hastaların aileleri ile 17 Kasım 2003-8 Nisan 2004 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini, en az bir yıldır psikiyatrik bozukluğu olan bireylerin 200 aile üyesi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri; Aileleri Tanıtıcı Bilgi Formu ve Ruhsal Hastalıklara İlişkin Tutumlar Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. BULGULAR: Yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim, gelir düzeyi ve hastaya yakınlık derecesine göre psikotik hastaların aile bireylerinin tutum puanlarının karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Aynı değişkenlere göre psikotik olmayan hastaların aile bireylerinin tutum puanlarının karşılaştırılmasında ise; yaş, cinsiyet, eğitim ve gelir düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Psikotik hastaların hastalık süreleri, hastaneye yatış sayıları ve yatış süreleri arttıkça ailelerinin sosyal kısıtlayıcılık faktörü puan ortalamalarının yükseldiği bulunmuştur. Psikotik olmayan hastaların ailelerinin tutum puanları ile hastaların klinik özellikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Psikotik ve psikotik olmayan hastaların ailelerinin tutum puanları karşılaştırıldığında sadece bireyler arası etiyoloji faktörü açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır. SONUÇ: Araştırmada; psikotik olmayan hastaların ailelerinde yaşlıların, kadınların, düşük eğitim ve gelir düzeyinde olanların psikiyatrik hastalara karşı tutumlarının olumsuz olduğu ve bu aile bireylerinin çocukluk çağındaki bozuk anne-baba-çocuk ilişkisini psikiyatrik bozukluğun nedeni olarak düşündükleri bulunmuştur. Psikotik hastaların hastalık süreleri, hastaneye yatış sayıları ve yatış süreleri arttıkça ailelerinin tutumlarının olumsuz olduğu belirlenmiştir. Bu bulgular doğrultusunda ailelere yönelik eğitim programlarının hazırlanması önerilmektedir.
Abstract
OBJECTIVE: This study was conducted as a descriptive one, to determine the attitudes of family members of men¬tally ill person towards mentally ill patients. MATERIAL AND METHOD: The family members of mentally ill patients who were examined to the Clinics of Mental Health and Diseases in Gülhane Military Medical Academy between the period of November 17, 2003 and April 08 , 2004 were accepted to the study. The sample included 200 families who had family members suffering from a psychiatric disorder for at least one year. The informed consent had been obtained from all participants and the data were collected by using Family Information Form and OMI (Opinions about Mental Illness Ideology Scale). RESULTS: According to age, sex, education, marital status and income level there was no statistically significant difference in comparison of the attitude scores of psychotic patients' family members. Whereas in comparison of the attitude scores of non-psychotic patients' family members there was a statistically difference in age, sex, education, income level. It has been found that as the number and the period of hospitalization and the illness period of the psychotic patients raised, the social restrictiveness factor score medians of the families were also increased. There was no significant difference between patient's clinical status and attitude scores of non-psychotic patient families. In comparison of attitude scores of psychotic and non-psychotic patients' families there was a statistically significant difference only for interpersonal etiology factor. CONCLUSION: It was found that elders, women, members with low education and income level in the non-psychotic patients' families had negative attitudes towards the mentally ill patients. Besides these family members thought the disordered parent-child relationship during the childhood as the main reason for psychiatric disorder. It was determined that the families' attitudes became negative as the hospitalization number and period for the psychotic patients increase. Preparing education programs according to these findings can effect the attitudes in a positive manner.