Psikolojik danış malık ve rehberlik öğretmenlerinin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu hakkındaki bilgi ve inançları

The knowledge and beliefs of guidance counselors about attention deficit and hyperactivity disorder (adhd)

Özet

Amaç: Psikolojik danış malık ve rehberlik (PDR) ö ğ retmenlerinin, dikkat eksikliğ i/ hiperaktivite bozukluğ u (DEHB) hakkındaki bilgi ve inançlar ının ö ğ renilmesi amaçlanm ış tır. Yöntem: PDR ö ğ retmenleri için, DEHB hakkında daha önce bu konuda yapılan çalış malar gözden geçirilerek yar ı yapılandır ılm ış anket düzenlenmiş tir. DEHB konulu seminer öncesinde ö ğ retmenlere anket verilmiş tir. Anket içeriğ indeki sorular gruplar halinde olup istedikleri kadar ş ık iş aretleyebilecekleri sözel ve yaz ılı olarak aç ıklanm ış tır. Sonuçlar: Gönüllü olan 192 ö ğ retmen anketi doldurmuş tur. Ö ğ retmenlerin ya ş ortalamas ı 28.03±4.99 ve sorumlu olduğ u ö ğ renci ortalamas ı 985.22±840.62 olarak tespit edilmiş tir. Ö ğ retmenlerin 92si (%48.2) kadın, 99u (%51.8) erkektir. Ö ğ retmenlerin yakla ş ık olarak yarıs ı (%52.4) DEHB s ıklığ ının %3-9 aras ında olduğ unu belirtmektedir. Ö ğ retmenlerin 60 ı (%31.4) bulgular ın tamamen düzeldiğ ini, 31i (%16.2) bulgular ın aynen devam ettiğ ini ve 10u ise (%5.2) gittikçe kötüle ş tiğ ini belirtmektedir. Ö ğ retmenlerin yakla ş ık olarak üçte ikisi (%62.8) DEHBnin genetik geçiş li bir hastalık olduğ unu bildirmektedir. Ö ğ retmenlerin 113ü (%59.2) birleş ik tip, 58i (%30.4) hareketlilik ve dürtüselliğ in önde geldiğ i alt tipi, 36s ı (%18.8) dikkatsizliğ in önde geldiğ i alt tipi olduğ unu belirtmektedir. Ö ğ retmenlerin 86s ı (%45) her zekâ düzeyi çocukta DEHB görülebilece ğ ini, 61i (%31.9) ise normal düzeyde zekâya sahip çocukta görülebilece ğ ini vurgulam ış tır. Tart ış ma: Bir PDR ö ğ retmeni ba ş ına düş en ortalama ö ğ renci say ıs ı oldukça yüksek olmas ına ra ğ men psikiyatrik ilaç kullanan ö ğ renci say ıs ının az bildirilmiş olmas ı dikkat çekmektedir. Ayrıca DEHBnin tedavisi, çocuğ un zeka düzeyi vb bazı konularda PDR ö ğ retmenlerinin bilimsel bulgularla çeliş en bilgi ve inançlara sahip olduklar ı tespit edilmiş tir. Bu sebeple çocuk ve ergen psikiyatri uzmanının PDR ö ğ retmenleriyle dönemsel olarak bir araya gelmesi, yanlış bilgi ve inançlar ın düzelmesinde fayda sa ğ layacaktır.

Abstract

Objectives: The aim of the current study was to determine the knowledge and beliefs of guidance counselors about attention deficit and hyperactivity disorder (ADHD). Methods: Guidance counselors were given a questionnaire prior to the seminar on ADHD. A semi- structured questionnaire on ADHD was prepared for guidance counselors, after reviewing the previous studies on this topic. The content of the questionnaire form was divided into groups and participants were informed verbally and in writing that they were free to choose as many options as they wished. Results: One hundred ninety-two voluntary guidance counselors participated in the survey. The average age of the guidance counselors was 28.03±4.99 years and the average number of students they were responsible for was 985.22±840.62. The number of female guidance counselors was 92 (48.2%), while the number of male participants was 99 (51.8%). Almost half of the participating counselors (52.4%) mentioned that the frequency of ADHD was between 3% and 9%. Sixty guidance counselors (31.4%) stated that the findings completely improved, while 31 of them (16.2%) stated that the findings remained the same and 10 of them (5.2%) stated that the findings declined over time. Approximately two-thirds (62.8%) of the guidance counselors reported that ADHD was a genetically inherited disorder. Discussions: It is conspicuous that the number of students using psychiatric medication was quite low, although the average number of students per guidance counselor was rather high. Moreover, it was determined that guidance counselors had beliefs and knowledge that contrasted with the scientific findings on certain topics such as the treatment of ADHD and the intelligence level of the child. Therefore, the researchers believe that periodical meetings of the child and adolescent psychiatrists with the guidance counselors would contribute to the correction of false knowledge and beliefs.