Diyabetik Kardiyomiyopati ve G Proteini

Özet

Modern toplumda yaygın bir hastalık olarak görülen, koroner kalp hastalığının ve mortalitenin gelişimi için belirgin bir risk faktörü oluşturan Diabetes Mellitus (DM), sadece medikal değil aynı zamanda sosyal bir problemi de temsil eder. Tip 1 veya Tip 2 diyabetik hastalarda önde gelen ölüm nedenlerinden biri kardiyovasküler hastalıktır. Dünya Sağlık Örgütü (WHO, DSÖ) verilerine göre, tip 2 diabetes mellitus olan hastaların %75'inden fazlası, vasküler sorunlar nedeniyle ölmektedir. Diyabetik bireyler diyabetik olmayan bireylere kardiyovasküler hastalıkların gelişmesi açısından 2 ile 4 kat daha fazlarisk altındadır. DM’li hastalarda, mekanizması henüz açıklığa kavuşmamış olan, hızla ilerleyen kardiyomiyopati görülme ihtimali çok yüksektir. Bir takım proteinlerin diyabetik bir ortamda kardiyomiyopati oluşumundan sorumlu olduğu düşünülmektedir. Diyabetik kardiyomiyopati, iskemik kardiyomiyopatiden farklıdır. Normoglisemiye göre, diyabetik kardiyomiyopatinin başlıca nedenlerinden olan vasküler düz kas proliferasyonu ve migrasyonu yüksek oranda glisemik ortamda indüklenir. Hücresel moleküler mekanizmalar, diyabetik kalp hastalığının erken evresi olan kardiyomiyopati gelişmesinde önemli bir role sahiptir. G-alfa sınıfı G proteinleri, kardiyomiyopatide görülen en önemli sinyal iletim değişiklerinden biridir.

Abstract

Diabetes Mellitus (DM) which represents a remarkable risk factor for the development of coronary disease and mortality, a common disease seen in modern society, represents not only medical but also a social problem. One of the leading cause of death in Type 1 or Type 2 diabetic patients is cardiovascular disease. According to WHO (World Health Organization) data, in excess of 75% patients which have type2 diabetes mellitus die due to vascular problems. Diabetic individuals are 2-4 times more at risk than non-diabetic individuals for the development of cardiovascular diseases. In patients with DM, there is a high likelihood of rapidly progressing cardiomyopathy pattern whose mechanism is not yet clear. A number of proteins are thought to be responsible for the formation of cardiomyopathy in a diabetic setting. Diabetic cardiomyopathy is distinct from ischemic cardiomyopathy. Compared to normoglycemia, vascular smooth muscle proliferation and migration are highly induced in the glycemic environment, which is one of the main causes of diabetic cardiomyopathy. Cellular molecular mechanisms have a pivotal role in developing cardiomyopathy, the early phase of diabetic heart disease. G alpha class of G-proteins are one of the most important signaling changes seen in cardiomyopathy.