Dergiler / Veteriner Cerrahi Dergisi / 1997 / Cilt: 3 - Sayı: 2
Köpeklerde diafizer-tibia-fibula kırıklarının yarım pin (Unilateral) yöntemi uygulanarak akrilik barlı eksternal fikzasyonla sağlatımında pin ve vida kullanılmasının karşılaştırılması
- Sayfa
- 32–36
- DOI
- —
Özet
Bu çalışma değişik yaş ve cinsiyette 10 köpekte gerçekleştirildi. Deneysel olarak sağ bacakta medial hatta diafizer transversal osteotomi yapılarak tibia-fibula kırığı oluşturuldu. Oluşturulan kırık hattında 1. grupta proksimal ve distalde 3 adet olmak üzere 6 adet 3.2 mm'lik, 7 cm uzunluğunda steinman pini, yarım pin (unilateral) yöntemiyle matkapla libianın medialine yerleştirildi. İkinci grupla kırık hattının proksimal ve distalinde 3 adet olmak üzere 6 adet 3.2 mın'lik, 7 cm uzunluğunda kemik vidası yerleştirildi. Tüm olgularda kırığın redüksiyonu sağlandıktan sonra serbest pin ve vida uçları akrilikle tespit edilip fikzasyon 30 gün süreyle sürdürüldü. Birinci grupta 3 olguda 30 gün süreyle tam bir rijid fikzasyon sağlandı ve radyografik muayenede kallus gelişiminin normal olduğu görüldü. Bu grupta 3 nolu olguda eksternal fiksatör yerinden çıktı, 2 nolu olguda pin yolu drenajından dolayı pililerin gevşediği ve tüm olgularda pin ve vidalar etrafında periostal reaksiyonlar görüldü. İkinci grupta 4 olguda 30 gün süreyle tam bir rijid fikzasyon sağlandı ve radyografik muayenede kallus gelişiminin normal olduğu görüldü. Bu grupta 9 nolu olguda osteomyelitis ve tüm olgularda pin ve vidalar etrafında periostal reaksiyonlar görüldü. Sonuç olarak orta boy köpeklerde dial'izer tiba-fibula kırıklarının yarım pin yöntemiyle eksternal fikzasyonla sağaltımında vida uygulamasının pin uygulamasına göre daha rijid ve güvenilir bir fikzasyon sağladığı kanısına varıldı.
Abstract
In this study, 10 dogs of different ages and sexes were used. Transverse diaphyseal osteotomy of right tibias and fibulas of these dogs were experimentally carried out on medial aspects. In first group, 3.2 mm in diameter and 7 cm in lcnght six sleinman pins,three at the proximal and thee at the distal aspects of fracture lines were placed on the medial aspect of each tibia with half pin method. In second group 3.2 mm in diameter and 7 cm in lenght six bone sccrevv three at the proximal and thee at the distal aspects of fracture lines were placed on each leg with same method. In all cases the free ends of these pins and sccrew were fixed by acrylic and left in place for 30 days. A full rigid fixation maintained during 30 days in three cases in the first group. The radiography showed that development of callus of these cases was normal. In these group dogs it the presence of displacement of the external fixation was determined in case 3, dreinage of pin route in case 2 and periosteal refaction around the pins and secrews. In second group as were the cases a full rigid fixation maintained during 30 days in four cases. The radiography showed that development of callus of these cases was normal. In addition, osteomyelitis in case 9 and periosteal reaction around the pins and screws in all cases were found. It was concluded that in middle weight dogs treatment of tibia and fibula fractures with half pin (unilateral) using screw provided rigider and safer fixation than that of the pin method.