Immunosuppressive Therapy and Hepatitis B Virus Reactivation

Özet

Hepatit B virüs (HBV) reaktivasyonu, inaktif hepatit B yüzey antijeni taşıyıcılarında veya iyileşmiş HBV enfeksiyonu olan kişilerde aktif nekroenflamatuvar karaciğer hastalığının yeniden ortaya çıkmasıdır. Malign, otoimmün ve romatizmal hastalıklarda kullanılan immünsupresif tedaviler, HBV immün baskılanmasının kaybına bağlı olarak HBV reaktivasyonu ve alevlenme için risk oluştururlar. HBV reaktivasyonu antiviral profilaksi ile önlenebilir. İmmünsüpresif tedaviye başlandıktan sonra verilen antiviral ilaçlar karaciğer hasarını önlemek için daha az etkili olup tercih edilmemelidir

Abstract

Reactivation of hepatitis B virus (HBV) refers to reappearance of active necroinflammatory disease of the liver in an individual at an inactive hepatitis B surface antigen carrier state or who is known to have resolved HBV infection. Patients receiving immunosuppressive therapy for malignant, autoimmune or chronic rheumatic diseases are at risk for HBV reactivation and a flare of their HBV infection due to loss of HBV immune control. HBV reactivation can be prevented by antiviral prophylaxis. Antiviral drugs given after the initiation of immunosuppressive therapy are less effective for liver injury and should not be preferred.