A Pregnant Case with Acute Hepatic Failure Treated with Tenofovir

Özet

Gebelikte geçirilen akut hepatit B virüsü (HBV) enfeksiyonu anne ve bebek olmak üzere iki kişiyi etkiler. Son bilgilere göre, yüksek viral yüke sahip annelerde özellikle bebeğe bulaşıyı da önlemek amacıyla antiviral tedavi düşünülmelidir. Bu çalışmada, akut HBV enfeksiyonu geçiren ve tenofovir tedavisi uygulanan bir gebe hasta sunulmuştur. Otuz beş yaşında, 32 haftalık gebe, başka bir merkezde hemolytic anemia, elevated liver enzymes, low platelet count (HELLP) sendromu ön tanısı ile izlenmiş, HBV enfeksiyonu saptanması ve yüksek olan karaciğer enzimlerinin nispeten gerilemesi üzerine ayaktan polikliniğimize yönlendirilmişti. Hastanın karaciğer enzimlerinde tekrar yükselme saptanması nedeni ile hasta hospitalize edildi. HBsAg değeri daha önceki gebeliklerinde bakılmamıştı. Laboratuvar sonuçları; HBV-DNA: 75 000 000 IU/mL, anti-HBc IgM pozitif, anti-HBc IgG pozitif, HBsAg pozitif, anti-HBs negatif, HBeAg pozitif ve anti- HBe negatif idi. Hastada akut karaciğer yetmezliği tablosuna gidiş görüldü ve destek tedavisi verildi. HBV-DNA düzeyini düşürmek ve perinatal bulaş riskini azaltmak amacıyla tenofovir tedavisi başlanan hastanın yatışının 11. gününde erken doğum oldu. Bebeğin ağırlığı 2010 g, APGAR skoru 8/9 idi ve Respiratuar Distress sendromu mevcuttu, ekokardiyografisinde minimal sol periferal pulmoner stenoz dışında herhangi bir patoloji saptanmadı. Hastanın tenofovir tedavisine devam edildi; 12 hafta sonra HBV-DNA düzeyi negatifleşti; HBeAg serokonversiyonu gerçekleşti. Bebek HBsAg negatif idi, tenofovire bağlı bir yan etki saptanmadı. Sonuç olarak, gebelerde akut karaciğer yetmezliği yakın takip gerektirmektedir. Özellikle yüksek viral yükü olan hastalarda antiviral tedavi seçeneği göz önünde bulundurulmalı, anne ve bebeğin yarar-zarar oranı değerlendirilerek her bir hasta bazında tedavi planı yapılmalıdır.

Abstract

The acute flare of HBV infection in pregnancy has effects on two sides: the mother and the neonate. According to the recent reports, antiviral treatment has to be considered in mothers with high viral loads, particularly for reducing the risk of transmission-to baby. Here we report a case of pregnant patient treated with tenofovir for acute HBV infection. A 35 years old female patient, who was 32 weeks pregnant, had been hospitalized in another clinic with pre-diagnosis of hemolytic anemia, elevated liver enzymes, low platelet count (HELLP) syndrome, and then she was admitted to our hospital due to diagnosis of hepatitis B and decrease in her elevated liver enzyme levels. Her HBsAg status was unknown in her past pregnancies. Her laboratory results on admission were as follows: serum HBV-DNA level: 75 000 000 IU/mL, anti-HBc IgM: positive, anti-HBc IgG: positive, HBsAg: positive, anti-HBs: negative, HBeAg: positive and anti-HBe: negative. The patient was closely followed for the re-increasing liver enzymes and bilirubin levels. A probable acute liver failure was detected and supportive therapy was administered. Tenofovir treatment was also started in order to decrease HBV-DNA levels and to decrease the risk of perinatal transmission of the HBV to the upcoming fetus. On the 11th day of her admission she gave early birth to a 2010 grams baby-boy. The babys APGAR score was 8/9 and had respiratory distress syndrome. No pathology was detected in baby except a minimal left peripheral pulmonary stenosis on echocardiogram examination. Tenofovir treatment of the mother continued. 12 weeks later the patients liver enzymes were normal and her HBV-DNA was negative, HBeAg seroconversion was occurred. The baby was HBsAg negative, no side effects associated with tenofovir was detected. Acute HBV infection and hepatic failure in pregnancy requires a close follow-up. Antiviral treatment option should be considered especially in patients with high viral load, benefits and losses of the mother and the neonate should be considered for the treatment plan in each case.