Does Pegylated-Interferon Still Have High Efficacy Treatment Properties Against Chronic Hepatitis B?

Pegile-İnterferon Kronik Hepatit B’de Hala Yüksek Etkili Tedavi Özelliklerine Sahip mi?

Özet

Objectives: Pegylated-interferon (Peg-IFN) alpha 2a/2b and nucleoside and/or nucleotide analogues (NAs) are currently the only two treatment approaches approved for the chronic hepatitis B (CHB). To date, few studies have compared Peg-IFN with NAs in the treatment of CHB. We aimed in this study to evaluate the effectiveness of Peg-IFN and potent NAs (entecavir and tenofovir disoproxil) and to compare cumulative virological and serological responses in Turkish CHB patients treated between 2006 and 2016. Materials and Methods: In this observational retrospective study, we divided a total of 331 patients, who were diagnosed with CHB, into 3 groups: Peg-IFN treatment group (n=62), entecavir treatment group (n=131) and tenofovir disoproxil treatment group (n=138). Results: Virologic response rate in the Peg-IFN treatment group (90%) at 12 months was higher than in the NAs treatment groups (80% for entecavir and 76% for tenofovir disoproxil) (p<0.05). Sustained virologic response (SVR) rate at 24 months was 61% in the Peg-IFN group (p<0.001). The rate of hepatitis B e antigen seroconversion was significantly higher in the Peg-IFN group (25%) than in the NAs groups (16% for entecavir, 13% for tenofovir disoproxil). Hepatitis B surface antigen (HBsAg) seroconversion rate was also higher in the Peg-IFN than in the NAs treatment groups (7.9% vs. 0.9% and 0%, respectively) (p<0.001). After HBsAg seroconversion, the titers of anti-HBs were retained for over six months. Conclusion: Peg-IFN treatment was found to be effective with high SVR and hepatitis B e antigen and HBsAg seroconversion rates than NAs treatment in long-term follow-up of patients with CHB. Peg-IFN appears to be the first-choice treatment approach in patients with CHB until a new era in which hepatitis B is cured.

Abstract

Amaç: Pegile-interferon (Peg-IFN) alfa 2a/2b ve nükleozid ve nükleotid analogları (NA), şu anda kronik hepatit B (KHB) tedavisi için onaylanmış iki tedavi yaklaşımıdır. Bugüne kadar birkaç çalışma Peg-IFN ve NA’lar arasındaki tedavinin etkinliğini karşılaştırmıştır. Bu çalışmada, 2006-2016 yılları arasında Türk KHB hastalarında Peg-IFN ve potent NA’ların (entekavir ve tenofovir disoproksil) kümülatif virolojik ve serolojik yanıtlarını karşılaştırarak etkinliklerini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Retrospektif gözlemsel olan bu çalışmada KHB tanılı total 331 hasta (Peg-IFN tedavi grubu, n=62, entekavir tedavi grubu, n=131 ve tenofovir disoproksil tedavi grubu, n=138) değerlendirildi. Bulgular: Virolojik yanıt oranı Peg-IFN tedavi grubunda 12. ayda (%90), NA tedavi grubundan (entekavir için %80, tenofovir disoproksil için %76) daha yüksekti (p<0,05). Peg-IFN’nin 24. ayda kalıcı viral yanıt (KVY) oranı %61 idi (p<0,001). Hepatit B e antijen serokonversiyonu Peg-IFN grubunda (%25) NA grubuna (entekavir için %16, tenofovir disoproksil için %13) göre belirgin yüksekti. Hepatitis B yüzey antijeni (HBsAg) serokonversion oranı Peg-IFN grubunda NA tedavi grubuna göre daha yüksekti (%7,9 vs %0,9 ve %0) (p<0,001). HBsAg serokonversiyonundan sonra anti-HBs titreleri altı aydan fazla korundu. Sonuç: KHB hastalarının uzun sureli takibinde Peg-IFNtedavisi, NA’larına göre daha yüksek KVY ile daha yüksek HBsAg ve HBeAg serokonversiyon ile ilişkili bulundu. Peg-IFN hepatit B virüsün tedavi edildiği yeni bir döneme kadar KHB hastalarında ilk seçenek tedavi yaklaşımı olarak görünmektedir.