Spasmal normativity: Reassembling nationality

Özet

Günümüzde; yaşanılan hiper-teknolojik dönüşümün, mekân zamansal sonuçları itibariyle, türlü kimlik tariflerini kifayetsizleştiren ontolojik ve epistemolojik bir krize yol açtığı söylenebilir. Bu kriz, anlama ve muhakemeye ilişkin mutlak bir felci yansıtmasa da, yaygın ve sürekli bir spazm hali olarak tecrübe edilir. İlk olarak, çalışma boyunca spazmal normativite, bu krizin etkilerinden sakınmak üzere ortaya konulan normatif tarifleri içine alan şemsiye bir kavram olarak önerilmektedir. İkinci olarak, çalışma; çağdaş politika teorisinde görülen, kimlik ve tanınma meselelerine normatif yönelimi olumlayıcı evrenselcilik çerçevesinde yorumlamaktadır. Üçüncü olarak çalışma, olumlayıcı evrenselciliğin kimlik merkezli okumasından ayrılarak, tanınmayı; plastisite, alagmatik ve rizomatiğe dayanan bir farklılık yorumu üzerinden ele almayı mümkün kılan kiyazmik milliyet kavramını tanıtmaktadır.

Abstract

Today, it might be possible to argue that the hyper- technological transformation, with its spatiotemporal consequences, has provided an ontological and epistemological crisis weakening various delineations of identity. Rather than reflecting an absolute paralysis of meaning and interpretation, this crisis has been experienced as a disseminated and everlasting state of spasm. Throughout the study, first, spasmal normativity is introduced as an umbrella concept enclosing normative interpretations posited to avoid this crisis. Second, this study interprets the normative orientation on questions of identity and recognition in contemporary political theory within the framework of affirmative universalism. By disengaging with the identity- oriented reading of affirmative universalism; third, the study introduces chiasmic nationality as a concept enabling to discuss recognition vis - à- vis the interpretation of difference drawn upon plasticity, allagmatics and rhizomatics.